US Masters: Het begin van 's werelds beroemdste golftoernooi

De Augusta National Golf Club, nu verheerlijkt tot een bijna mystieke betekenis als de Masters, dankt zijn ontstaan pikant genoeg aan de koppigheid van de US Golf Association (USGA), klimatologische eigenaardigheden en de koppigheid van Bobby Jones en Clifford Roberts. De grondleggers van Augusta National wilden de US Open organiseren op hun prachtige nieuwe baan. Dit vond echter altijd plaats in juni of juli - een tijd van het jaar waarin Georgia kreunt onder extreem vochtige hitte. En omdat de USGA een verandering van datum weigerde, stelde Roberts aan zijn partner voor: "Dan doen we gewoon ons eigen ding en nodigen we de beste spelers ter wereld uit, de Masters. Oeps, USGA!" Het eerste "eigen ding" vond plaats op 22 maart 1934 en op een gegeven moment werd de datum vastgesteld op de eerste volle week van april.

Hier vind je het leaderboard van de US Masters 2026.

Naamconflict en de weg naar major status op de US Masters

Mensen praten graag over de 90e US Masters die in 2026 plaatsvindt. Maar strikt genomen is dat niet waar. Het prestigieuze toernooi heet pas sinds 1939 de Masters, daarvoor werd het vijf jaar lang gehouden als de "Augusta National Invitational". Het titelvoorstel van Roberts om een "Masters" te organiseren sprak Jones helemaal niet aan. De beste golfer ter wereld van zijn tijd, zo niet van alle tijden, een man met een bescheiden karakter, vond de naam te pretentieus, te opzichtig. Hoewel het in essentie nog steeds een invitational toernooi is, zou het eigenlijk pas in 2026 de 85e Masters worden. De Masters wordt vaak ten onrechte beschouwd als de jongste van de vier golf majors. Maar het premièrejaar 1934 is misleidend.

In de beginjaren van Augusta werden, naast het Open Championship op de Schotse linksbanen (sinds 1860) en het US Open (sinds 1895), de respectieve amateurkampioenschappen beschouwd als de beroemdste en belangrijkste toernooien voor de carrière van een speler. Met name het PGA Championship, dat sinds 1916 wordt gehouden, kreeg pas zijn grote aristocratie toen Arnold "The King" Palmer het in één adem noemde met de twee professionele Opens en de Masters in 1960. Na zijn triomfen op de Masters en de US Open dat jaar, wilde hij een Grand Slam à la Bob Jones creëren, maar dan voor professionals en vooral voor zichzelf. Palmer was de dominante speler van die jaren en het spelen van golftoernooien was eindelijk een fulltime baan geworden.

Pensioen na de Grand Slam

Bob Jones is tot nu toe de enige golfer die alle vier de majors in één en hetzelfde jaar won. dat was in 1930. Twee maanden na het voltooien van deze klassieke Grand Slam op de "US Amateur" in Merion (27 september 1930) beëindigde de verstokte amateursporter zijn carrière. Het was zijn 13e grote overwinning en vanaf dat moment wilde hij zich alleen nog maar wijden aan zijn gezin, zijn golfbedrijf en zijn advocatenkantoor in Atlanta. Overigens is de term Grand Slam een inbreuk op het "copyright": golfjournalist O.B. Keeler, die Bobby Jones vanaf zijn jeugd vergezelde, leende de term van de terminologie van de kaartspellen bridge en whist (Grand Slam). Je kunt het hem niet kwalijk nemen nadat hij eerder de tongbreker "Impregnable Quadrilateral of Golf" had gebruikt. Je kunt geen krantenkoppen schrijven met zo'n woordmonster.

Thuisbasis van de US Masters: Augusta National Golf Club

Een paar weken na zijn pensionering liet effectenmakelaar Clifford Roberts, die Jones' droom van de ideale golfbaan kende, zijn vriend het bijna 150 hectare grote landgoed in Augusta zien. "Het leek mij dat het land gewoon lag te wachten tot iemand hier een golfbaan zou aanleggen", schreef Jones in zijn autobiografie 'Golf is my Game'. 70.het terrein, dat braak had gelegen na erfenisgeschillen en een geannuleerd hotelproject, kostte ongeveer USD 000. Het idee was om "een heiligdom" te creëren dat "rijke heren met een band met golf de speciale luxe zou bieden om zich terug te kunnen trekken en van het spel te genieten met gelijkgestemde mensen uit het hele land", schreef Jones. Hij en Roberts brachten het geld voor deze retraite in het gematigde winterklimaat van Georgia, compleet met golfbaan van kampioensniveau, bijeen via hun contacten.

Van indigoplantage tot het botanische juweel van de Augusta National Golf Club

In de 19e eeuw groeiden er nog indigoplanten op de plek waar nu waarschijnlijk de best verzorgde en zeker de meest bloemrijke en kleurrijke golfbaan ter wereld ligt. Een zekere Dennis Redmond verdiende wat geld met de grondstof voor de kostbare blauwe kleurstof en versierde zijn plantage in 1854 met het eerste cementgebouw in het Amerikaanse zuiden. Later woonden de Berckmans in het landhuis. Vader Louis Mathieu Edouard, een Belgische baron die naar de VS emigreerde, en zijn zoon Prosper Jules Alphonse runden een tuinbouw- en kwekerijbedrijf en importeerden bijvoorbeeld allerlei perzikvariëteiten uit Europa. Daarom staat Georgia ook bekend als "The Peach State". De Berckmans' kweekten alle flora in "Fruitland" die later hun naam gaven aan de golfbanen van Augusta National. In overeenstemming hiermee bloeit er elk jaar voor het toernooi een prachtige en betoverende flora van azalea's, magnolia's enzovoort rond de speelvelden ... Indien nodig wordt de bloemenpracht op tijd ontplooid met behulp van een heteluchtblazer.

Dr. Alister MacKenzie: de architect achter de baan van de US Masters

Bob Jones, zogezegd de sportdirecteur van de ambitieuze onderneming, nam de Schot Dr. Alister MacKenzie in dienst als bouwmeester voor Augusta National. De opgeleide arts was in die tijd een grote naam onder de golfbaanarchitecten, de schepper van prachtige banen als Lahinch in Ierland, Cypress Point en Pasatiempo in Californië en Royal Melbourne. En omdat "niemand kan leren hoe je een golfbaan ontwerpt alleen maar omdat ze zo goed golf spelen", en ook omdat MacKenzie in de nasleep van de Grote Depressie goedkope aanleg beloofde, trad Jones op als assistent en gebruikte hij club en bal om te ijken wat "The Good Doctor" op papier had gespecificeerd. augusta National werd geopend in 1933, maar MacKenzie maakte het eerste grote evenement op zijn meesterwerk niet meer mee: hij stierf in januari 1934, twee maanden voor de première van de "Augusta National Invitational". Na talloze wijzigingen is er weinig meer over van het oorspronkelijke concept van de twee bouwmeesters dan de basislijn van de individuele golfbanen.

(Tekst: Michael Basche)