


Rory McIlroy won de Masters. Aaron Rai pakte het PGA Championship. Wyndham Clark zegevierde bij de US Open. En nu, bij de laatste en oudste major van het seizoen, wacht Royal Birkdale op zijn ‘Champion Golfer of the Year’. Het Open Championship 2026 is het enige van de vier grote toernooien dat tot nu toe geen duidelijke dominante speler kent. Het seizoen was van velen – en juist dat maakt de British Open zo moeilijk te voorspellen.
De Genesis Scottish Open in North Berwick diende als generale repetitie en eindigde afgelopen weekend met een knaller: Tom Kim liet het veld achter zich met een afsluitende ronde van 64 en won met –17. Maar wat heeft de Scottish Open onthuld over de echte favorieten voor de Open? Het een en ander – en niet alles daarvan is geruststellend.
In deze favorietencheck nemen we de vijf grootste kanshebbers voor de Claret Jug onder de loep – en kijken we naar drie andere spelers die je zeker niet mag onderschatten.
Hier vindt u het live-klassement van het Open Championship 2026.
Sinds zijn triomf bij de Masters 2025 heeft Rory McIlroy de Career Grand Slam voltooid. Je zou denken dat dat de druk wegneemt. Het tegendeel lijkt het geval te zijn. De 37-jarige Noord-Ier lijkt gefocust als nooit tevoren – alsof het verwezenlijken van de grote droom niet tot ontspanning heeft geleid, maar juist tot concentratie op het volgende hoofdstuk.
Het Open Championship is het toernooi van McIlroy. Drie top-10-plaatsen in de laatste vier edities, een overwinning in 2014 in Hoylake – de baan die slechts enkele kilometers van Royal Birkdale ligt. De omstandigheden, de wind, het links-formaat: dat zit de Noord-Ier in het bloed. Als enige speler in het deelnemersveld heeft hij zowel de Silver Medal – als beste amateur in 2005 in St. Andrews – als de Claret Jug in zijn prijzenkast staan.
De Scottish Open heeft onlangs bevestigd wat velen al vermoedden: McIlroy komt op het juiste moment in vorm. Na een zwakke derde ronde (73) vocht hij zich met een sterke slotronde (64) nog naar een gedeelde zevende plaats. Zorgwekkend was niet zozeer het resultaat als wel een technische zwakte die hij zelf openlijk aan de orde stelde: bij linkse wind heeft zijn spel de neiging om de clubs naar links te trekken – een eigenaardigheid waaraan hij in de dagen voorafgaand aan het Open Championship gericht wil werken.
Als McIlroy dat onder de knie krijgt, is hij de gevaarlijkste speler in het deelnemersveld.
Hier vindt u de actuele toernooivooruitblik op het Open Championship 2026.

Er zijn verhalen in de sport die zich bijna vanzelf aandienen als drama. Tommy Fleetwood en Royal Birkdale is er zo een. De Engelsman is opgegroeid in Southport – letterlijk op een steenworp afstand van de baan waar donderdag het belangrijkste toernooi van zijn leven van start gaat. Geen enkele andere speler in het deelnemersveld draagt de last en het voorrecht van deze band met zich mee.
In 2017, tijdens de laatste Open in Birkdale, begon Fleetwood met een 76 – de druk van het thuiswedstrijdgevoel was voelbaar. Hij vond zijn ritme terug en herstelde zich met een sterke derde ronde (66), maar de trein was al vertrokken. Negen jaar later is hij een andere speler. Rijper, ervaren, en met een consistentie die hem tot een van de meest betrouwbare scorers op de PGA Tour maakt. Vijf top-20-klasseringen in zijn laatste zes toernooien spreken voor zich.
Bij de Scottish Open leverde hij een solide, zij het niet uitmuntend resultaat af: een gedeelde 13e plaats met –9. Geen vuurwerk – maar een rustig, beheerst optreden van een speler die weet dat de echte test nog moet komen.
Het publiek in Southport zal hem aanmoedigen. Of dat een vloek of een zegen is, zal zich op de Fairways tussen de duinen uitwijzen.

Xander Schauffele heeft de afgelopen twee jaar bewezen dat hij geen speler is die je mag afschrijven als hij even uit vorm is. De Amerikaan won het Open Championship 2024 in Royal Troon en verdedigde vorig jaar zijn titel in Royal Portrush met een gedeelde zevende plaats. Wie twee keer op rij in de top 10 eindigt bij de British Open, begrijpt linksgolf.
De cijfers van het lopende seizoen zijn indrukwekkend: top 10 bij de Masters (T9), top 10 bij het PGA Championship (T7) – alleen bij de US Open stelde hij teleur met een gedeelde elfde plaats. Bij de Scottish Open miste hij de cut (69-74), wat op het eerste gezicht zorgwekkend lijkt. Maar wie Schauffeles carrière kent, weet: de man uit San Diego heeft een uitgesproken vermogen om te presteren wanneer het er echt toe doet.
Geen enkele speler in het deelnemersveld kan dit jaar bogen op een constantere prestatie in de majors. En niemand heeft de Claret Jug de afgelopen twee jaar beter leren kennen dan hij.
Het is het gesprek van de week: Scottie Scheffler, nummer één op de wereldranglijst, titelverdediger, de meest betrouwbare speler van zijn generatie – heeft bij de Scottish Open de cut gemist. Ronden van 68 en 72 waren niet voldoende. Het was de eerste keer dat hij het weekend niet haalde na 78 opeenvolgende cuts – de laatste gemiste cut dateert van augustus 2022.
Dat is een opmerkelijk cijfer, en het maakt de misstap in North Berwick tot meer dan een statistische voetnoot. Scheffler leek in de twee rondes niet op een speler in topvorm. De vraag is gerechtvaardigd: is dit een tijdelijke zwakte of een signaal?
Het antwoord uit het verleden luidt: Scheffler komt terug. Zijn overwinning in 2025 in Royal Portrush was een meesterwerk – vier rondes onder de 70, –17 in totaal, vier slagen voorsprong. Hij heeft bewezen dat hij linksgolf onder de knie heeft, dat hij druk aankan en dat hij in Royal Birkdale een baan aantreft die bij zijn sterke punten past. Tegelijkertijd zou hij de eerste speler sinds Pádraig Harrington in 2007/2008 zijn die het Open Championship met succes verdedigt.
Het niet halen van de cut tijdens de generale repetitie is een waarschuwing. Toch mag men de nummer één van de wereldranglijst nog niet afschrijven.
Wie het seizoen van Viktor Hovland in één getal wil samenvatten, kiest voor de 21. Dat was namelijk zijn score in het Travelers Championship – –21, overwinning, klaar. Het was een van de meest dominante prestaties van het jaar op de PGA Tour. En dan was er ook nog de derde plaats bij de RBC Canadian Open (–14), slechts twee weken eerder. Als de Noor op zijn golft, is hij een van de beste ballenslagers ter wereld.
Het probleem: die golf was dit seizoen onvoorspelbaar. Gemiste cuts bij het Valspar Championship, het PGA Championship en de US Open laten zien dat Hovlands vormcurve steilere dalingen vertoont dan die van de concurrentie. En zijn palmares op linksbanen is bescheiden: zijn beste Open-resultaat is een gedeelde vierde plaats in St. Andrews in 2022.
Maar de Scottish Open stemt optimistisch. Ondanks een matige derde ronde (69) sloot Hovland de generale repetitie af met een sterke slotronde van 64 en eindigde hij op een gedeelde 13e plaats. Wie in North Berwick in de laatste ronde een 64 neerzet, is niet in slechte vorm voor linksgolf.
Als de Noor zijn vorm van de Travelers heeft behouden, is een eerste majortitel in Royal Birkdale geen utopie.
Als er één speler is wiens lot verweven lijkt te zijn met Royal Birkdale, dan is het wel Justin Rose. In 1998, als piepjonge amateur, chipte hij op de 72e hole de bal in en eindigde hij op een gedeelde vierde plaats – een scène die de geschiedenis van het Britse golf is ingegaan. De Silver Medal was zijn eerste grote moment op het wereldtoneel.
Sindsdien is Rose twee keer tweede geworden bij het Open (2018, 2024) – de Claret Jug heeft hij nog nooit in handen gehad. Op 45-jarige leeftijd zou Royal Birkdale wel eens zijn laatste realistische kans op deze titel kunnen zijn. En wie zijn optreden bij de Masters 2026 heeft gezien, weet: Rose is nog lang niet klaar om mee te spelen in de top bij de majors.
Wyndham Clark heeft dit jaar de US Open in Shinnecock Hills van start tot finish gewonnen – van de eerste tot de laatste ronde aan de leiding. Dat is een van de moeilijkste manieren om een major te winnen, en het getuigt van mentale kracht. Daar komt nog een gedeelde vierde plaats bij tijdens de laatste Open in Royal Portrush.
Bij de Scottish Open eindigde hij op een gedeelde 13e plaats (–9) – solide, maar niet dominant. De grote historische hindernis: back-to-back majors zijn uiterst zeldzaam. De laatste die dat presteerde was Jordan Spieth in 2015 met de Masters en de US Open. Statistisch gezien spreekt dat tegen Clark, maar zijn vorm spreekt voor hem.
Cameron Smith is de regerend Open-kampioen van 2022 – zijn overwinning in St. Andrews met –20 behoort tot de beste Performances uit de recente toernooigeschiedenis. Sindsdien is het stil geweest rond de Australiër, gekenmerkt door zijn keuze voor LIV Golf en een periode zonder grote successen.
Maar de tekenen van een comeback worden steeds duidelijker. Een gedeelde zevende plaats bij het PGA Championship 2026 was zijn beste resultaat in een major sinds zijn triomf. Smith is een geboren linksspeler. Als zijn Putter goed loopt – en hij behoort tot de beste putters ter wereld – is hij voor iedereen een gevaar.
Royal Birkdale vraagt om creativiteit, gevoel voor de wind en sterke zenuwen. Het is geen baan voor perfectionisten, maar voor spelers die met onvolmaaktheid kunnen omgaan.
Onze tip: Rory McIlroy. Hij is in vorm, zijn geschiktheid voor linksbanen staat buiten kijf, en de mentale gesteldheid van een speler die zijn grootste droom al heeft verwezenlijkt en nu met gemak kan spelen, mag niet worden onderschat. Birkdale ligt hem goed – en als hij zijn windproblemen onder de knie krijgt, is hij de meest complete speler voor deze baan.
Als geheime tip voor een goed prijzengeldresultaat: Viktor Hovland. Wie tijdens de generale repetitie een slotronde van 64 speelt, reist niet zonder zelfvertrouwen naar Southport.
De volledige toernooi-informatie, het deelnemersveld, het prijzengeld en de uitzendtijden voor het British Open Championship 2026 vindt u in onze toernooivooruitblik op het Open Championship 2026.
13 Jul 2026
Scottie Scheffler doet mee aan het Open Championship 2026 als titelverdediger. (Foto: Imago / Shutterstock)