British Open 2026: Kto wygra Open Championship w Birkdale?

Rory McIlroy wygrał Masters. Aaron Rai zdobył tytuł mistrza PGA Championship. Wyndham Clark zwyciężył w US Open. A teraz, podczas ostatniego i najstarszego turnieju wielkoszlemowego sezonu, Royal Birkdale czeka na swojego „Champion Golfer of the Year”. Open Championship 2026 to jedyny z czterech wielkich turniejów, w którym jak dotąd nie wyłonił się wyraźny dominator. Sezon należał do wielu – i właśnie to sprawia, że British Open jest tak trudne do przewidzenia.

Jako próba generalna posłużył turniej Genesis Scottish Open w North Berwick, który w miniony weekend zakończył się z wielkim hukiem: Tom Kim pozostawił rywali w tyle, zaliczając końcową rundę z wynikiem 64 i wygrywając z wynikiem –17. Ale co Scottish Open zdradziło o faktycznych faworytach do zwycięstwa w British Open? Wiele – i nie wszystko z tego jest uspokajające.

W tym przeglądzie faworytów przyglądamy się pięciu najpoważniejszym pretendentom do Claret Jug – oraz rzucamy okiem na trzech kolejnych graczy, których w żadnym wypadku nie należy lekceważyć.

Tutaj znajdziesz aktualną tabelę wyników na żywo z Open Championship 2026.

Pięciu głównych faworytów do zwycięstwa w Open Championship 2026

Rory McIlroy – „Głodny”

Od czasu triumfu w Masters 2025 Rory McIlroy skompletował Career Grand Slam. Można by pomyśleć, że to zmniejsza presję. Wydaje się jednak, że jest odwrotnie. 37-letni golfista z Irlandii Północnej wydaje się bardziej skupiony niż kiedykolwiek – tak jakby spełnienie wielkiego marzenia nie doprowadziło do odprężenia, ale do skupienia się na kolejnym rozdziale.

Mistrzostwa Open to turniej McIlroya. Trzy miejsca w pierwszej dziesiątce w ostatnich czterech edycjach, zwycięstwo w 2014 roku w Hoylake – na polu położonym zaledwie kilka kilometrów od Royal Birkdale. Warunki, wiatry, format pola typu links: wszystko to leży w genach tego północnoirlandzkiego golfisty. Jako jedyny zawodnik w stawce ma w swojej gablocie zarówno srebrny medal – jako najlepszy amator w 2005 roku w St. Andrews – jak i puchar Claret Jug.

Turniej Scottish Open potwierdził ostatnio to, co wielu podejrzewało: forma McIlroya rośnie w odpowiednim momencie. Po słabej trzeciej rundzie (73) dzięki mocnej rundzie końcowej (64) zdołał jeszcze wywalczyć ex aequo siódme miejsce. Niepokojący był nie tyle wynik, co słabość techniczna, o której sam otwarcie wspomniał: przy wiatrach z lewej strony jego gra na greenie ma tendencję do ściągania kijów w lewo – jest to cecha, nad którą zamierza intensywnie pracować w dniach poprzedzających Open Championship.

Jeśli McIlroy zdoła to opanować, będzie najgroźniejszym graczem w stawce.

Tutaj znajdziesz aktualną zapowiedź turnieju Open Championship 2026.

Tommy Fleetwood – mecz u siebie

W sporcie zdarzają się historie, które wręcz same nasuwają się na myśl jako pełne dramaturgii. Tommy Fleetwood i Royal Birkdale to jedna z nich. Anglik dorastał w Southport – dosłownie w zasięgu wzroku od pola golfowego, na którym w czwartek rozpocznie się najważniejszy turniej w jego życiu. Żaden inny zawodnik w stawce nie dźwiga takiego ciężaru i nie cieszy się takim przywilejem, jakie wiążą się z tym miejscem.

W 2017 roku, podczas ostatniego turnieju Open w Birkdale, Fleetwood rozpoczął od wyniku 76 – presja związana z grą na własnym terenie była wyczuwalna. Odzyskał równowagę, poprawiając wynik w trzeciej rundzie (66), ale pociąg już odjechał. Dziewięć lat później jest już innym graczem. Bardziej dojrzałym, doświadczonym, obdarzonym stałą formą, która czyni go jednym z najbardziej niezawodnych strzelców w PGA Tour. Pięć miejsc w pierwszej dwudziestce w ostatnich sześciu startach mówi samo za siebie.

Podczas Scottish Open osiągnął solidny, choć nie wybitny wynik: ex aequo 13. miejsce z wynikiem –9. Żadnych fajerwerków – ale spokojny, opanowany występ gracza, który wie, że prawdziwy test dopiero przed nim.

Publiczność w Southport będzie go dopingować. Czy będzie to przekleństwo, czy błogosławieństwo, okaże się na Fairwayach wśród wydm.

Xander Schauffele – specjalista od turniejów wielkoszlemowych

W ciągu ostatnich dwóch lat Xander Schauffele udowodnił, że nie jest graczem, którego należy sprowadzać wyłącznie do okresów słabszej formy. Amerykanin wygrał Open Championship 2024 w Royal Troon i obronił tytuł w zeszłym roku w Royal Portrush, zajmując ex aequo siódme miejsce. Kto dwukrotnie z rzędu plasuje się w pierwszej dziesiątce British Open, ten rozumie golf na polach typu links.

Wyniki z bieżącego sezonu są imponujące: miejsce w pierwszej dziesiątce na Masters (T9), miejsce w pierwszej dziesiątce na PGA Championship (T7) – jedynie na US Open rozczarował, zajmując ex aequo jedenaste miejsce. W Scottish Open nie przeszedł cutu (69-74), co na pierwszy rzut oka wydaje się niepokojące. Jednak każdy, kto zna karierę Schauffele’a, wie: ten zawodnik z San Diego ma wyjątkową zdolność do podnoszenia formy, gdy liczy się to najbardziej.

Żaden z graczy biorących udział w turnieju nie może się w tym roku pochwalić bardziej stabilnymi wynikami w turniejach wielkoszlemowych. I nikt w ciągu ostatnich dwóch lat nie poznał Claret Jug lepiej niż on.

Scottie Scheffler – kandydat z niewiadomą

To temat tygodnia: Scottie Scheffler, lider światowego rankingu, obrońca tytułu, najbardziej niezawodny gracz swojego pokolenia – nie przeszedł cutu w Scottish Open. Rundy z wynikiem 68 i 72 nie wystarczyły. Był to pierwszy nieudany weekend po 78 kolejnych przejściach przez cut – ostatni nieudany cut miał miejsce w sierpniu 2022 roku.

To niezwykła liczba, która sprawia, że potknięcie w North Berwick jest czymś więcej niż tylko statystycznym przypisem. Scheffler nie wyglądał w tych dwóch rundach na gracza w szczytowej formie. Pytanie jest uzasadnione: czy to chwilowa słabość, czy sygnał ostrzegawczy?

Historia podpowiada: Scheffler powróci. Jego zwycięstwo w 2025 roku w Royal Portrush było arcydziełem – cztery rundy poniżej 70, łącznie –17, cztery uderzenia przewagi. Udowodnił, że opanował grę na polach typu links, że potrafi wytrzymać presję i że w Royal Birkdale znajdzie pole, które sprzyja jego mocnym stronom. Jednocześnie byłby pierwszym graczem od czasów Pádraiga Harringtona w sezonie 2007/2008, który z powodzeniem obronił tytuł mistrza Open Championship.

Nieprzejście cutu podczas próby generalnej jest sygnałem ostrzegawczym. Nie należy jednak skreślać lidera światowego rankingu.

Viktor Hovland – wschodząca gwiazda

Jeśli chcesz podsumować sezon Viktora Hovlanda jedną liczbą, wybierz 21. Taki był jego wynik w Travelers Championship – –21, zwycięstwo, kropka. Był to jeden z najbardziej dominujących występów tego roku na PGA Tour. Do tego trzecie miejsce w RBC Canadian Open (–14) zaledwie dwa tygodnie wcześniej. Norweg, gdy jest w dobrej formie, jest jednym z najlepszych graczy na świecie pod względem uderzeń.

Problem w tym, że w tym sezonie jego forma była nieprzewidywalna. Niepowodzenia w kwalifikacjach do Valspar Championship, PGA Championship i US Open pokazują, że krzywa formy Hovlanda charakteryzuje się bardziej gwałtownymi spadkami niż u konkurencji. A jego bilans na polach typu links jest skromny: jego najlepszym wynikiem w turnieju Open jest ex aequo czwarte miejsce w St. Andrews w 2022 roku.

Jednak Scottish Open napawa optymizmem. Pomimo przeciętnej trzeciej rundy (69) Hovland zakończył tę próbę generalną mocną rundą finałową z wynikiem 64 i zajął ex aequo 13. miejsce. Kto w North Berwick w rundzie finałowej osiąga wynik 64, nie jest w złej formie do gry na polach typu links.

Jeśli Norweg utrzyma formę z turnieju Travelers, pierwszy tytuł wielkoszlemowy w Royal Birkdale nie jest mrzonką.

Trzech innych, o których nie należy zapominać

Justin Rose – ulubieniec Birkdale

Jeśli jest gracz, którego los wydaje się być nierozerwalnie związany z Royal Birkdale, to jest nim Justin Rose. W 1998 roku, jako bardzo młody amator, trafił piłką do dołka na 72. dołku i zajął ex aequo czwarte miejsce – scena ta przeszła do folkloru brytyjskiego golfa. Srebrny medal był jego pierwszym wielkim momentem na światowej scenie.

Od tamtej pory Rose dwukrotnie zajął drugie miejsce w turnieju Open (w 2018 i 2024 roku) – nigdy jednak nie trzymał w rękach pucharu Claret Jug. W wieku 45 lat Royal Birkdale może być jego ostatnią realną szansą na zdobycie tego tytułu. A kto widział jego występ podczas Masters w 2026 roku, ten wie: Rose jeszcze długo nie przestanie walczyć o czołowe miejsca w turniejach wielkoszlemowych.

Wyndham Clark – łowca podwójnych zwycięstw

W tym roku Wyndham Clark wygrał US Open w Shinnecock Hills, prowadząc od pierwszej do ostatniej rundy. To jeden z najtrudniejszych sposobów na zwycięstwo w turnieju wielkoszlemowym, który świadczy o sile psychicznej. Do tego dochodzi ex aequo czwarte miejsce w ostatnim turnieju The Open w Royal Portrush.

W Scottish Open zajął ex aequo 13. miejsce (–9) – wynik solidny, ale nie dominujący. Wielka historyczna przeszkoda: zwycięstwa w turniejach wielkoszlemowych w dwóch kolejnych latach są niezwykle rzadkie. Ostatnio udało się to Jordanowi Spiethowi w 2015 roku, kiedy wygrał Masters i US Open. Statystycznie przemawia to przeciwko Clarkowi, ale jego forma jest na jego korzyść.

Cameron Smith – dzika karta LIV

Cameron Smith jest aktualnym mistrzem Open z 2022 roku – jego zwycięstwo w St. Andrews z wynikiem –20 należy do najlepszych Performance’ów w najnowszej historii turnieju. Od tamtej pory wokół Australijczyka panowała cisza, naznaczona jego decyzją o przejściu do LIV Golf i okresem bez większych sukcesów.

Jednak oznaki powrotu stają się coraz wyraźniejsze. Wspólne siódme miejsce w PGA Championship 2026 było jego najlepszym wynikiem w turnieju wielkoszlemowym od czasu triumfu. Smith jest graczem stworzonym do gry na polach typu links. Gdy jego Putter działa – a potrafi on zaliczać się do najlepszych putterów na świecie – stanowi zagrożenie dla każdego.

Ocena redakcji

Royal Birkdale wymaga kreatywności, wyczucia wiatru i silnych nerwów. To nie jest pole dla perfekcjonistów, ale dla graczy, którzy potrafią radzić sobie z niedoskonałościami.

Nasz typ: Rory McIlroy. Jest w dobrej formie, jego przydatność do gry na polach typu links jest bezdyskusyjna, a nie należy lekceważyć kondycji psychicznej gracza, który spełnił już swoje największe marzenie i teraz może grać z lekkością. Birkdale mu odpowiada – a jeśli opanuje swoje problemy z wiatrem, będzie najbardziej wszechstronnym graczem na tym polu.

Jako tajny typ na dobry wynik pod względem nagrody pieniężnej: Viktor Hovland. Kto w próbie generalnej rozegra ostatnią rundę z wynikiem 64, ten nie jedzie do Southport bez pewności siebie.

Pełne informacje o turnieju, skład uczestników, pulę nagród oraz godziny transmisji z British Open Championship 2026 znajdą Państwo w naszej zapowiedzi turnieju Open Championship 2026.