Het Open Championship 2026: terug naar Royal Birkdale

Vier majors. Vier verhalen. En het laatste – het mooiste – is voor Europa. Terwijl Augusta, Shinnecock Hills en Valhalla het seizoen openden, staat nu het hoogtepunt te wachten: het 154e Open Championship keert terug naar Royal Birkdale. Naar het duinenland aan de Engelse westkust, waar de wind geen fouten vergeeft, waar de Claret Jug thuis is en waar golf al sinds 1860 in zijn puurste vorm wordt gespeeld.

Titelverdediger Scottie Scheffler reist als nummer één op de wereldranglijst naar de kust van Southport – en draagt het gewicht van de geschiedenis met zich mee. Want sinds Pádraig Harrington in 2007 en 2008 is het geen enkele speler meer gelukt om de British Open te verdedigen. Dat is inmiddels 18 jaar geleden. Kan de Amerikaan deze reeks doorbreken? Of komt de naam van een andere speler op de Claret Jug te staan?

Hier vindt u het live-klassement en de starttijden van het Open Championship 2026.

Het toernooi in één oogopslag

Royal Birkdale: een amfitheater van zand en wind

Er zijn golfbanen die je één keer hebt gezien en nooit meer vergeet. Royal Birkdale is er zo een. De enorme zandduinen, die als natuurlijke tribunes langs de Fairways oprijzen, geven de baan zijn onmiskenbare silhouet. In tegenstelling tot veel andere linksbanen lopen de holes in Birkdale niet over de duinen, maar door de valleien ertussen – een feit dat toeschouwers een uitzonderlijk uitzicht op het spel biedt en de baan die amfitheaterachtige sfeer geeft waarvoor hij wereldberoemd is.

In 2026 wordt het Open Championship voor de elfde keer gehouden in Royal Birkdale – vaker dan op welke andere baan dan ook, behalve St. Andrews. Sinds de opening van de club in 1889 heeft de baan aan de kust van Merseyside zich gevestigd als een van de meest uitdagende en karakteristieke locaties in het Rota-systeem van de R&A.

Voor de 154e editie presenteert Royal Birkdale zich in een nieuw jasje: de holes 14 en 15 zijn volledig opnieuw ontworpen. De voormalige par-3-hole 14 bestaat niet meer; in plaats daarvan is er een vernieuwde hole 14 ontstaan op basis van de voormalige par-5-hole 15, verlengd met een nieuw aangelegde green. Hole 15 is nu een volledig nieuwe Par-3 die terugloopt richting het clubhuis – zodat elke Par-3 van de baan nu in een andere windrichting speelt. Met een totale lengte van 7.223 yards is Royal Birkdale dit jaar niet alleen 67 yards langer dan tijdens de laatste Open in 2017, maar ook de langste par-70-baan in de geschiedenis van het Open Championship.

De moeilijkste hole van de baan was bij elke Open in Birkdale dezelfde: hole 6. De 514 yards lange par-4 – dit jaar tevens de langste par-4 in de geschiedenis van de Open – vereist een perfecte afslag door twee potbunkers bij de dogleg, gevolgd door een lange approach-slag naar een verhoogde green die omringd wordt door duinen. Wie hier een Birdie slaat, heeft een kleine overwinning behaald. Wie een Bogey slaat, bevindt zich in goed gezelschap.

Wat betreft de weersvoorspelling voor de toernooiweek: de eerste dagen beloven zonnig, winderig weer met temperaturen tot 28 graden Celsius en een oostenwind. In de tweede helft van het toernooi draait de wind naar het noorden, dalen de temperaturen licht en is er een kleine kans op verspreide buien. Kortom: het is Birkdale. Alles is mogelijk.

Lees hier alles over de vier golfmajors voor heren.

De titelverdediger: Scheffler op weg naar de legende?

Scottie Scheffler heeft de afgelopen jaren laten zien dat hij de beste golfer ter wereld is – niet als krantenkop, maar als feit. Met zijn overwinning bij de 153e British Open in Royal Portrush in 2025 veroverde hij het derde onderdeel van de Career Grand Slam en zijn vierde majortitel in totaal. Alleen de US Open ontbreekt nog voor de complete set.

Nu staat hij voor een andere historische uitdaging. De laatste speler die erin slaagde het Open Championship te verdedigen, was Pádraig Harrington – een Ier die in 2007 in Carnoustie en in 2008 juist hier in Royal Birkdale zegevierde. Sindsdien is de Claret Jug bij elk toernooi in andere handen terechtgekomen.

In zijn zes deelnames aan de British Open tot nu toe is Scheffler nooit slechter geëindigd dan een gedeelde 23e plaats. Elf van zijn twintig Open-rondes waren onder Par – cijfers die voor zich spreken. Maar linksgolf blijft een discipline op zich, een spel op zich. En het deelnemersveld dat hem in Birkdale te wachten staat, is sterker dan ooit.

Het deelnemersveld: 28 landen, 15 kampioenen

156 spelers uit 28 landen staan donderdag op de eerste tee van Royal Birkdale. Onder hen: 15 voormalige Open-kampioenen, 41 spelers die hun debuut maken bij de British Open, 10 amateurs en 12 LIV-golfers. Een deelnemersveld dat de volledige breedte van de wereldsport weerspiegelt.

Uiteraard gaat de aandacht vooral uit naar de lokale favorieten. Met name Tommy Fleetwood, die is opgegroeid in Southport – letterlijk op een steenworp afstand van de eerste tee. De verwachtingen van de Britse fans zullen met elke stap die hij over de duinen zet, toenemen. En hij is in topvorm: vijf top-20-klasseringen in zijn laatste zes PGA Tour-wedstrijden getuigen van een speler in topvorm.

Ook Rory McIlroy, de laatste Britse winnaar (Hoylake 2014), en Justin Rose, die bij zijn eerste Open in 1998 in Birkdale als amateur vierde werd en sindsdien twee keer tweede was, behoren tot de hoopvolle kanshebbers. Robert MacIntyre, de Schot die in 2025 in Portrush net tekortschoot, maakt het Europese gezelschap van titelkandidaten compleet.

De favorieten in detail? Die leest u in onze aparte favorietencheck voor het Open Championship 2026.

Kwalificatie: de lange weg naar de Claret Jug

Wie wil meedoen aan het Open Championship, moet dat recht verdienen. Het kwalificatiesysteem van de R&A geldt als een van de best doordachte in de golfsport en biedt verschillende toegangswegen: voormalige kampioenen zijn vrijgesteld tot hun 60e (of tot hun 55e als de overwinning na 2024 plaatsvond), daarnaast zijn er vrijstellingen op basis van posities op de wereldranglijst en de seizoensklassementen van de PGA Tour en de DP World Tour.

Via de Open Qualifying Series – toernooien op vier continenten, van Japan via Zuid-Afrika tot Canada – kunnen spelers wereldwijd zich rechtstreeks kwalificeren. Regionale en finale kwalificaties in Groot-Brittannië openen bovendien de deur voor professionals en amateurs die zich in de weken voorafgaand aan het toernooi nog een startplaats kunnen veroveren.

Nieuw dit jaar is een primeur: de Last-Chance Qualifier, die de R&A voor het eerst in de geschiedenis van het Open Championship heeft geïntroduceerd. Op maandag 13 juli – slechts drie dagen voor de eerste slag van het toernooi – nemen 12 spelers het tegen elkaar op over 18 holes, rechtstreeks op de baan van Royal Birkdale. De winnaar krijgt de 156e en laatste startplaats in het deelnemersveld. R&A-CEO Mark Darbon zei over het nieuwe format: „We denken dat de Last-Chance Qualifier aan het begin van de week voor echte spanning en sensatie zal zorgen.”

Geschiedenis & traditie: meer dan een golftoernooi

Het Open Championship is geen gewoon toernooi. Het is het oudste major-toernooi ter wereld, dat sinds 1860 ononderbroken wordt gehouden – met een onderbreking tijdens de twee wereldoorlogen en in 2020 vanwege de COVID-pandemie. Wie de Claret Jug in de lucht steekt, voegt zich bij de grootste namen die de golfsport ooit heeft voortgebracht.

De trofee zelf heeft een bewogen geschiedenis. Oorspronkelijk werd er geen beker, maar een rode leren riem – de zogenaamde Challenge Belt – aan de winnaar uitgereikt. Toen Young Tom Morris deze door drie opeenvolgende overwinningen (1868–1870) definitief in bezit kreeg, zat het Open een jaar lang zonder trofee. In 1872 kwamen de drie organiserende clubs tot een gezamenlijke oplossing: een zilveren kruik, vervaardigd in de stijl van de 19e-eeuwse Bordeaux-karaffen. De Claret Jug was geboren. Officieel heet de trofee tot op de dag van vandaag „The Golf Champion Trophy“ – maar deze naam is nooit ingeburgerd geraakt.

De recordhouder is Harry Vardon uit Jersey, die de British Open zes keer won – tussen 1896 en 1914. Peter Thomson, Tom Watson, James Braid en J.H. Taylor volgden met elk vijf overwinningen.

In Birkdale zelf hebben vooral Amerikanen en Australiërs geschiedenis geschreven. Van de tien Open-toernooien die hier tot nu toe zijn gespeeld, wonnen spelers uit de VS zes keer en Australië drie keer – de enige uitzondering: Pádraig Harrington voor Ierland in 2008. Het baanrecord staat op naam van de Zuid-Afrikaan Branden Grace, die in de derde ronde van 2017 een 62 op zijn Scorecard noteerde – tot op heden de laagste ronde die ooit bij een Major is gespeeld. Zijn caddie Zack Rasego zou hem na de laatste put in zijn oor hebben gefluisterd: „Je staat in de geschiedenisboeken.”

Naast de hoofdwinnaar beloont de Open sinds 1949 ook de beste amateur, mits hij de cut haalt: met de Silver Medal. Twee spelers hebben in de geschiedenis van de Open zowel de Silver Medal als de Claret Jug gewonnen: Tiger Woods en Rory McIlroy – een detail dat McIlroys band met dit toernooi nog eens onderstreept.

Vooruitblik: wie schrijft de volgende pagina?

Royal Birkdale wacht. De duinen staan klaar. De wind waait. En ergens in het deelnemersveld van 156 starters zal in de vier dagen van 16 tot en met 19 juli 2026 worden beslist wiens naam op de Claret Jug wordt vereeuwigd.

Wordt Scottie Scheffler de eerste titelverdediger in 18 jaar? Behaalt Tommy Fleetwood voor het publiek in zijn thuisstad de langverwachte major-overwinning? Of zorgt een outsider voor een verrassing – net zoals Branden Grace in 2017 met zijn onvergetelijke 62, die niemand had zien aankomen?

Het 154e Open Championship schrijft zijn eigen geschiedenis – op de Fairways tussen de duinen, in de potbunkers, op de snelle greens en in de grillige wind van de Engelse westkust.