


Milionowe czeki kształtują wizerunek profesjonalnego golfa. Jednak każdy, kto gra w Tourze, musi sfinansować podróże, caddiego i treningi. Rzut oka na cztery duże serie turniejowe pokazuje, jak różnie opłaca się ten biznes.
Hannah Gregg przeszła cut. W turnieju Women’s New South Wales Open 2024 Amerykanka zajęła 54. miejsce i otrzymała nagrodę pieniężną w wysokości 1 244 dolarów. Mimo to tydzień zakończył się dla niej finansowym deficytem: jej przychody kontrastowały z wydatkami w wysokości 3 672 dolarów, jak podał Golf Digest 26 kwietnia 2024 roku. Zakwaterowanie i wynagrodzenie caddiego nie kosztowały jej nic. Największą pozycję w wydatkach stanowił lot z Phoenix do Australii.
Około 2 400 dolarów straty pomimo zakwalifikowania się do dalszej części turnieju: przykład Gregg pokazuje, co pozostaje niewidoczne w tabeli wyników. Kwota tam podana to przychód, a nie zysk.
Zawodowi golfiści muszą samodzielnie organizować i opłacać znaczną część swojej działalności sportowej. Loty i hotele rezerwuje się, zanim wiadomo, czy tydzień turniejowy w ogóle przyniesie nagrodę pieniężną. Caddie zazwyczaj otrzymuje wynagrodzenie podstawowe oraz dodatkowo uzgodnioną część od sukcesu. Trenerzy, instruktorzy fitnessu i fizjoterapia generują dodatkowe koszty.
„Musimy za każdy turniej wszystko opłacić samodzielnie i z góry” – tak Alexandra Försterling opisuje swoje doświadczenia w wywiadzie dla Golf Post. Wysokość rachunku zależy przede wszystkim od planu podróży i składu zespołu wspierającego. Również ubezpieczenia, księgowość, zarządzanie i możliwości treningowe wchodzą w skład nakładów związanych z wykonywaniem zawodu. Kije i odzież są natomiast często udostępniane przez dostawców sprzętu. Niektóre turnieje wspierają ponadto uczestników, zapewniając zakwaterowanie, pojazdy lub dotacje.
Dla porównania: poniższe kwoty nagród odnoszą się do roku 2025. Koszty pochodzą z raportów z różnych lat lub wyraźnie oznaczonych kalkulacji modelowych. Sponsoring, podatki osobiste i prywatne wydatki na utrzymanie nie są ujęte w sposób jednolity. Dlatego też poniższe zestawienie przedstawia rzędu wielkości, a nie zweryfikowane średnie zyski netto.
Magazyn „Golf Monthly” podaje, że w 2025 r. średnia pula nagród wyniosła około 2,3 mln dolarów dla 236 graczy znajdujących się na oficjalnej liście zarobków PGA Tour. Jednak 161 z nich zarobiło mniej niż ta średnia. Najlepiej zarabiający gracze znacznie podnoszą średnią. We wrześniu 2026 roku Scottie Scheffler pobił rekord Tigera Woodsa, zwiększając swoje łączne nagrody pieniężne w karierze do ponad 130 milionów dolarów.
Jak wysokie mogą być wydatki uznanego gracza, serwis GOLF.com udokumentował już w 2018 roku. Doświadczony agent oszacował wówczas kwotę około 554 000 dolarów rocznie: 192 000 na caddiego, wliczając udział w zyskach, 130 000 na podróże, zakwaterowanie i wyżywienie oraz łącznie 80 000 na trenera i trenera fitness. Kolejnymi dużymi pozycjami były koszty zarządzania i księgowości.
Ten historyczny model obejmował dwa miliony dolarów nagród pieniężnych oraz 700 000 dolarów pozostałych przychodów. Po odliczeniu wydatków związanych z działalnością zawodową pozostawało w nim około 2,15 miliona dolarów przed opodatkowaniem. Nie odzwierciedla to aktualnej średniej na tourze, ale pokazuje, że wysokie koszty niekoniecznie oznaczają niepewność finansową.
Sukces wręcz podnosi koszty działalności. Ben Griffin oszacował swoje średnie tygodniowe wydatki w wywiadzie opublikowanym w 2026 roku na około 50 000 dolarów. Jako powód podał również wynagrodzenie swojego zespołu uzależnione od wyników. Kwota ta nie jest zatem zwykłym budżetem na podróże.

W 2021 rokumagazyn „Golf Post” opublikował szczegółowe zestawienie kosztów ówczesnego European Tour, obecnie znanego jako DP World Tour, dotyczące Floriana Fritscha. Przy 25 turniejach poszczególne pozycje związane z działalnością zawodową wyniosły około 180 000 do 190 000 euro.
Z tej kwoty 62 500 euro przypadło na caddiego, po 25 000 euro na zakwaterowanie i wyżywienie oraz logistykę. Do tego doszły koszty trenerów, ubezpieczeń, administracji, zarządzania i sprzętu technicznego. Rachunek obejmuje również zakup sprzętu, który niekoniecznie powtarza się co roku. Do tego dochodzą jeszcze prywatne wydatki na utrzymanie.
„Od caddie po ubezpieczenia – najpierw trzeba zapłacić z góry. A dopiero na końcu wiadomo, czy się to opłaca” – powiedział Fritsch. Po stronie przychodów rok 2025 przyniósł 115 graczom, którzy zachowali prawo do gry dzięki rankingowi sezonowemu, średnio około 1,04 mln euro. Wynika to z własnej analizy kwot opublikowanych przez Golf Digest Middle East. Mediana wyniosła około 723 000 euro: połowa tej grupy otrzymała więcej, a druga połowa mniej.
W porównaniu z historycznym budżetem stanowi to zatem znaczną rezerwę. Jednak grupa ta nie obejmuje obecnie tych graczy, którzy stracili kartę. Nie jest to średnia wszystkich uczestników trasy.
W sezonie LPGA 2025 opublikowane przez GolfRaw i Golf Monthly średnie wartości wahają się między około 600 000 a 700 000 dolarów. Ich obliczenia różnią się między sobą. W przypadku mediany są one bliższe sobie: około 270 000 do 290 000 dolarów.
Ta różnica ma kluczowe znaczenie. Wysoka średnia niewiele mówi o tym, jak komfortowo radzi sobie zawodniczka z środka stawki.
„Boston Globe” podaje, że w 2026 r. podstawowe wynagrodzenie caddie wynosiło od 1 700 do 2 500 dolarów tygodniowo plus udział w zyskach. Do tego dochodzi zazwyczaj około 200 dolarów opłaty startowej za każdy turniej.
W naszym przykładowym obliczeniu dla 24 startów przyjęliśmy 48 000 dolarów podstawowego wynagrodzenia dla caddie, około 55 000 na przeloty i zakwaterowanie oraz 13 000 na wyżywienie i transport. Opłaty startowe oraz zakładane dodatkowe roczne koszty związane z treningami, ubezpieczeniami i administracją zwiększają podstawowe wydatki do około 141 000 dolarów. Dodatkowo przyjęta prowizja dla caddiego w wysokości ośmiu procent daje:
| Nagrody pieniężne w modelu | Wydatki zawodowe | Pozostała kwota przed opodatkowaniem i wydatkami prywatnymi |
|---|---|---|
| 275 000 dolarów | około 163 000 dolarów | około 112 000 dolarów |
| 650 000 dolarów | około 193 000 dolarów | około 457 000 dolarów |
Własny model obliczeniowy: Podane dane opisują scenariusze, a nie rzeczywiste rozliczenia zawodniczek. Kwoty w dolarach są podane w dolarach amerykańskich.
Są to scenariusze, a nie rozliczenia zawodniczek. Pokazują one jednak, jak różnie ta sama Tour może wyglądać pod względem finansowym – i dlaczego wyższe przychody oznaczają również wyższe koszty drużyny.

W ramach Ladies European Tour Försterling szacuje, że sezon z własnym, opłacanym caddie kosztuje od 80 000 do 100 000 euro. „Z caddie'em na pewno wydaje się od 80 000 do 100 000 euro rocznie, w zależności od tego, jak oszczędnie się żyje” – powiedziała w wywiadzie dla Golf Post we wrześniu 2026 roku. Zaplanowała około 23 turniejów i podkreśliła, że nie sporządziła dokładnego rozliczenia rocznego.
Z własnej analizy listy zarobków LET z 2025 r. wynika, że 204 zawodniczki z tej listy zarobiły średnio około 98 000 euro w nagrodach pieniężnych. Mediana wynosi zaledwie około 40 000 euro. Lista ta obejmuje jednak również wiele zawodniczek, które wystartowały w niewielkiej liczbie turniejów LET.
Aby dokonać porównania z pełnym sezonem, warto zatem przyjrzeć się dodatkowym danym: 89 zawodniczek, które wystartowały co najmniej 15 razy, rozegrało średnio 20 turniejów, zdobyło około 132 000 euro nagród pieniężnych, a mediana wyniosła około 75 000 euro. Ten próg startowy jest wyborem redakcyjnym, a nie oficjalną kategorią turniejową.
Jeśli zestawimy to z budżetem Försterling, to przy średniej grupowej pozostaje matematycznie od 32 000 do 52 000 euro przed opodatkowaniem i kosztami prywatnymi. W przypadku mediany brakuje natomiast od 5 000 do 25 000 euro na pokrycie tego budżetu.
Nie oznacza to jednak, że połowa zawodniczek faktycznie poniosła straty: mniejsza liczba startów może być tańsza, pomocni są sponsorzy, a niektóre zawodniczki zarabiają dodatkowo na innych Tourach. Wyraźnie widać jednak, jak ograniczona może być swoboda finansowa.
| Tour | Orientacyjne nagrody pieniężne w 2025 r. | Koszty sezonu zawodowego |
|---|---|---|
| PGA Tour | około 2,3 mln dolarów średnio | około 550 000 dolarów w modelu z 2018 r. |
| DP World Tour | około 1,04 mln euro średnio wśród 115 posiadaczy kart | około 180 000–190 000 euro w modelu z 2021 r. |
| LPGA Tour | opublikowane wartości średnie około 600 000–700 000 dolarów | około 160 000–200 000 dolarów w naszych scenariuszach |
| LET | około 98 000 euro łącznie; około 132 000 euro przy co najmniej 15 startach | 80 000–100 000 euro według Försterlinga |
Grupy i modele kosztowe są różnie zdefiniowane. Tabela ma charakter orientacyjny, nie stanowi jednolitej statystyki tras.
Umowy na umieszczanie logo to nie tylko dodatkowy dochód dla gwiazd. Mogą one sfinansować bieżące wydatki, zanim wpłyną nagrody pieniężne. Pomocne są również świadczenia rzeczowe: według „Boston Globe” turniej FM Championship oferuje między innymi bezpłatne pokoje hotelowe, vouchery lotnicze i samochody, a także 1 000 dolarów dla zawodniczek, które nie zakwalifikowały się do dalszej części turnieju.
Nawet nadwyżka z działalności zawodowej nie oznacza jeszcze dochodu do swobodnej dyspozycji. Trzeba również opłacić podatki, mieszkanie, utrzymanie rodziny i ubezpieczenie emerytalne.
Tydzień Gregga w Australii uświadamia nam tę rzeczywistość: gra na wystarczająco dobrym poziomie w weekend nie zawsze wystarcza, by zarobić pieniądze. Kariera zawodowa wymaga zatem czegoś więcej niż tylko dobrych uderzeń. Potrzebne są środki finansowe, by móc czekać na kolejny sukces.
09 Oct 2026
Nagrody pieniężne dla profesjonalnych golfistek i golfistów są ogromne. Ale ile zostaje przeciętnemu graczowi? (Zdjęcie: Imago / Zuma Press Wire)