Bud Cauley wygrywa na PGA Tour – po 239 startach i cudem

Osiem lat po wypadku samochodowym zagrażającym życiu, po niezliczonych operacjach i ponad trzech straconych sezonach Bud Cauley w końcu zdobył swój pierwszy tytuł na PGA Tour. 36-letni Amerykanin zwyciężył w turnieju RBC Canadian Open w Caledon w Ontario, rozgrywając spokojną rundę finałową – i wylewając przy tym łzy, które były chyba najbardziej zasłużone w całym sezonie golfowym.

Tutaj znajdziesz pełną tabelę wyników Canadian Open 2026 w ramach PGA Tour.

Zwycięstwo, które znaczy o wiele więcej niż tylko tytuł

Są zwycięstwa w PGA Tour, które są zwieńczeniem kariery. Są też zwycięstwa, które podsumowują całe życie. Triumf Buda Cauleya w RBC Canadian Open 2026 na polu North Course w TPC Toronto at Osprey Valley zdecydowanie należy do tej drugiej kategorii.

Dzięki finałowej rundzie z wynikiem 65 uderzeń (5 poniżej Par) w deszczu i porywistym wietrze, Cauley wygrał w niedzielę z przewagą dwóch uderzeń nad Mattem Fitzpatrickiem, osiągając łączny wynik 17 poniżej Par (263). Był to jego 239. start w PGA Tour – i jednocześnie pierwsze zwycięstwo. Tylko czterech aktywnych graczy musiało wcześniej czekać dłużej na swój pierwszy tytuł w Tour.

Runda finałowa: chip-in jako moment przełomowy

Cauley rozpoczął ostatnią rundę jako goniec, tracąc jedno uderzenie do lidera po 54 dołkach, Jacksona Subera. Jednak podczas gdy Suber zaczął popełniać błędy w ostatniej rundzie, Cauley odskoczył reszcie stawki dzięki imponującej serii Birdie na drugiej dziewiątce.

Decydujący impuls dał dołek nr 12: z odległości 93 stóp Cauley wykonał chip z głębokiego Roughu prosto do flagi – moment, który komentator CBS Jim Nantz określił jako „the shot of his life”. Wcześniej, na 11. dołku, wyrównał wynik uderzeniem z tee na 3,5 stopy. Na 13. dołku nastąpił kolejny Putt na Birdie z 14 stóp, a na 15. dołku z 16 stóp – i Cauley nagle prowadził czterema uderzeniami.

Szczęście również odegrało swoją rolę: na 16. dołku zboczony uderzenie odbiło się od jadącego wózka golfowego, zapobiegając w ten sposób zniknięciu piłki w lesie. Bogey na 17. dołku i wymagające silnych nerwów Par na 18. dołku ostatecznie przypieczętowały zwycięstwo. Na 18. greenie czekała na niego żona Kristi oraz synowie Cooper (3 lata) i Miles (1 rok) – a jego 3-letni Cooper jako pierwszy rzucił mu się w ramiona.

Długa droga powrotna: wypadek, operacje, nadzieja

Aby zrozumieć, co oznacza ten tytuł, trzeba cofnąć się o osiem lat. Wieczorem 1 czerwca 2018 roku Bud Cauley siedział jako pasażer w samochodzie w pobliżu klubu golfowego Muirfield Village, kiedy doszło do poważnego wypadku. Diagnoza: sześć złamanych żeber, zapadnięte płuco, złamanie lewej nogi i wstrząs mózgu. Na Instagramie napisał wówczas, że czuje się „szczęśliwy, że żyje”.

Cauley powrócił na Tour jesienią 2018 roku i w kolejnych sezonach wielokrotnie kwalifikował się do rozgrywek FedExCup Playoffs. Jednak wtedy dawna kontuzja dała o sobie znać: żebra, które nigdy nie zrosły się całkowicie, wymagały kolejnych operacji. Podczas operacji w 2021 roku okazało się, że nie można już usunąć płytek kostnych z klatki piersiowej, ponieważ kość wyrosła ponad nie. Dalsze komplikacje – w tym wysięk oraz infekcja jelit wywołana antybiotykami – kosztowały go łącznie ponad trzy sezony. W kwietniu 2026 roku Cauley otrzymał nagrodę Ben Hogan Award przyznawaną przez Golf Writers Association of America, która co roku jest wręczana sportowcom, którzy pomimo poważnych ograniczeń fizycznych nadal aktywnie uprawiają golf.

„Były chwile, kiedy byłem kontuzjowany i naprawdę nie byliśmy pewni, czy kiedykolwiek będę mógł znowu grać” – powiedział Cauley na konferencji prasowej po zwycięstwie. Z niemal całkowicie wyczerpanym optymizmem rozmawiał z żoną o tym, jakie alternatywy mogłyby istnieć poza golfem. Jednak Cauley pozostał – i został nagrodzony. 6. miejsce w The Players Championship 2025 zapewniło mu kartę na obecny sezon. Teraz, podczas RBC Canadian Open 2026, koło się zamknęło.

„Tyle turniejów bez zwycięstwa – ale biorąc pod uwagę wszystko, przez co przeszła nasza rodzina, a potem przeżycie mojego pierwszego zwycięstwa z wami wszystkimi tutaj: czuję, że to idealny moment”.

Łzy, wdzięczność i mały syn przy mikrofonie

Emocje pojawiły się nie dopiero na 18. greenie. Cauley przez cały tydzień próbował odsunąć od siebie myśli o możliwym zwycięstwie – zbyt wiele razy był wcześniej o krok od sukcesu, ale nie udało mu się przełamać. 29 miejsc w pierwszej dziesiątce w PGA Tour, ale żadnego zwycięstwa. Kiedy wpadła decydująca piłka do dołka, emocje dały o sobie znać. A jego syn Cooper bez wahania przejął mikrofon podczas ceremonii wręczenia nagród na greenie.

„To było naprawdę trudne. Tak wiele osób pomogło mi tu dotrzeć i jestem po prostu naprawdę wdzięczny za całe wsparcie, jakie otrzymałem. Moja żona tak wiele przeszła w tych ciemnych czasach – i po prostu miło jest móc jej w pewnym sensie podziękować za ten mały sukces” – powiedział Cauley

Fitzpatrick obejmuje prowadzenie w FedExCup, Hovland trzeci

Podczas gdy Cauley był w centrum uwagi, Matt Fitzpatrick w tle dał imponujący pokaz. Anglik, który w tym sezonie PGA Tour wygrał już trzy turnieje, rozegrał najlepszą rundę dnia: 64 uderzenia z sześcioma Birdie i jednym Eagle na 18. dołku. Idealne Approach żelazem nr 4 z odległości 221 jardów na 12 stóp utorowało drogę do końcowego Putta na Eagle'a i wyniosło go na samodzielne drugie miejsce.

Dzięki świetnej rundzie finałowej Fitzpatrick przejął również prowadzenie w klasyfikacji FedExCup od Scottiego Schefflera – z przewagą niecałych sześciu punktów. Nie mogło być lepszego momentu: w nadchodzącym tygodniu odbędzie się US Open, trzeci turniej wielkoszlemowy sezonu. Fitzpatrick wygrał US Open już w 2022 roku w Brookline.

„Na początku tygodnia zgodziłbym się na taki wynik. Czułem, że w mojej grze drzemie wiele dobrego – trzeba było tylko to wydobyć na światło dzienne”. Podium uzupełnił Viktor Hovland, który z wynikiem 65 i łącznym wynikiem -14 zajął trzecie miejsce.

Koepka rezygnuje – start w US Open pod znakiem zapytania

Jedną z zaskakujących wiadomości weekendu była informacja, która pojawiła się przed rozpoczęciem rundy finałowej: Brooks Koepka wycofał się z powodu kontuzji ręki. Dwukrotny mistrz US Open grał bardzo dobrze w pierwszych dwóch rundach (64-68), ale po wyniku 72 w Moving Day spadł na 32. miejsce. Po trzeciej rundzie otrzymał pomoc medyczną na lewym ramieniu i łokciu.

„Nie mogę chwycić kija za pomocą serdecznego i małego palca. Palce stały się luźne, czułem w nich jakby drętwienie” – powiedział Koepka w rozmowie z Golf Digest. Nie jest obecnie pewne, czy Koepka będzie mógł wystartować w przyszłym tygodniu w US Open w Shinnecock Hills.

Kwalifikacje i perspektywy: US Open i The Open

Zwycięstwo Cauleya ma daleko idące konsekwencje dla jego kalendarza. Zapewnił sobie tym samym miejsce w US Open w przyszłym tygodniu w Shinnecock Hills – będzie to jego czwarty start w turnieju wielkoszlemowym. Ponadto zakwalifikował się poprzez Open Qualifying Series do The Open Championship w Royal Birkdale w przyszłym miesiącu.

Do Royal Birkdale zakwalifikowali się również Jackson Suber i Jesper Svensson, którzy dzięki wyższym pozycjom w światowym rankingu otrzymali pozostałe miejsca w turnieju przed Brice'em Garnettem i Jimmym Stangerem, mimo że wszyscy czterej gracze zajęli ex aequo czwarte miejsce.

Dla Bud Cauley rozpoczyna się nowy rozdział – nie tylko jako zwycięzca turnieju, ale jako gracz, którego historia wykracza daleko poza statystyki. 239 startów. Jedno zwycięstwo. I historia, którą zapamiętamy.

Najważniejsze wydarzenia z PGA Tour na filmie