Grand Slam, blessureproblemen, jubileum: de US Open 2026 onder de loep

Het 126e US Open Championship begint donderdag in Southampton, New York. Scottie Scheffler staat voor de kans van zijn leven – maar de baan, de concurrentie en de geschiedenis spreken hun eigen taal.

Opstelling van de US Open-baan: breder, maar niet makkelijker

Wie denkt dat Shinnecock Hills dit jaar genadiger zal zijn dan in 2018, zou wel eens de plank mis kunnen slaan. De Fairways zijn weliswaar iets breder dan bij de laatste editie acht jaar geleden, maar volgens de profs zijn de Greens opvallend klein en snel – een paradoxale combinatie die de baan op zijn eigen manier uitdagend maakt.

Na regenbuien in de week ervoor waren de greens in de week voorafgaand aan het toernooi nog relatief zacht. Maar met de voorspelde wind kunnen de omstandigheden snel omslaan. Matt Fitzpatrick, US Open-kampioen van 2022, was daar zichtbaar niet blij mee: „Eerlijk gezegd ben ik een beetje teleurgesteld dat ze de baan nu besproeien”, zei hij tegen de media. Fitzpatrick hoopt op een baan die zo droog en hard mogelijk speelt – omstandigheden waarin hij traditioneel goed presteert.

De diepe fescue-Rough langs de Fairways zal waarschijnlijk opnieuw de grootste uitdaging vormen. Wie in dat gras terechtkomt, heeft nauwelijks een realistische kans om de Greens direct te bereiken. Daarmee komt een aspect op de voorgrond dat velen voorafgaand aan het toernooi hebben onderschat: de nauwkeurigheid van de afslag vanaf de Tee. Scottie Scheffler waarschuwde nadrukkelijk om het belang van een nauwkeurige afslag niet te onderschatten: „Ik zou zeggen dat de nauwkeurigheid van de afslag uiterst belangrijk is. Als er daar een wind van 20 mijl per uur waait, zullen deze Fairways door de harde ondergrond niet meer zo breed aanvoelen.”

Volgens Scheffler probeert de USGA een balans te vinden tussen maximale moeilijkheidsgraad en een eerlijk beloningssysteem: „Ik heb het gevoel dat de USGA goed werk verricht om een balans te vinden – tussen wat maximaal moeilijk is en wat echt goede slagen beloont.” Het resultaat is een baanontwerp dat nauwkeurige afslagen beloont en onnauwkeurige afslagen bestraft – en dat bij wind weinig ruimte voor fouten laat.

Fitzpatrick ziet de sleutel tot succes in een nauwgezette voorbereiding en geduld. Hij is ervan overtuigd dat er op de baan – afgezien van de holes 10 en 11 – altijd een veilige zone is waar een up-and-down kan worden gerealiseerd: „Ik denk dat je, behalve misschien bij hole 10 en 11, de mogelijkheid hebt voor een up-and-down als je de Greens op de juiste plek mist en je huiswerk hebt gedaan.”

Hier vindt u het live-klassement van de US Open 2026.

Het grote US Open-verhaal: Schefflers jacht op de Grand Slam

Als Scottie Scheffler op zondag 21 juni de laatste holes op Shinnecock Hills speelt, is dat niet alleen het einde van een US Open – het is ook zijn 30e verjaardag. En mocht hij op dat moment aan de leiding staan, dan is hij nog maar één overwinning verwijderd van iets wat in de geschiedenis van de golfsport slechts zes mannen is gelukt: de Career Grand Slam.

Scheffler heeft de Masters (2022, 2024), het PGA Championship (2024) en The Open Championship (2022) gewonnen – alleen de US Open ontbreekt nog. Sinds Tiger Woods in 2000 heeft geen enkele speler alle vier de majors in zo’n korte tijd op zijn naam geschreven. Toch zijn de verwachtingen ten aanzien van de nummer één van de wereldranglijst dit seizoen merkbaar gestegen – en zijn resultaten hebben daar tot nu toe niet volledig aan voldaan.

Scheffler heeft in 2026 tot nu toe één keer gewonnen: bij de American Express aan het begin van het jaar. Vijf keer bleef hij dit seizoen buiten de top 10 – een frequentie die voor zijn doen opvalt. Ter vergelijking: in 2023, 2024 en 2025 gebeurde dat telkens slechts drie tot vijf keer in het hele seizoen. En toch: Scheffler staat in 32 opeenvolgende toernooien in de top 25. Hij gaat aan kop op de PGA Tour in vrijwel elke relevante scoringscategorie – en dat ondanks zijn, naar eigen maatstaven, zwakste approach-seizoen sinds 2021. Hij werd tweede bij de Masters en stond na ronde 1 van het PGA Championship aan de leiding.

Lees hier alles over de Grand Slam in de golfsport.

De bookmakers zien het net zo: bij FanDuel Sportsbook is Scheffler met een quotering van 11/2 de duidelijke favoriet – met een ruime voorsprong op de rest van het deelnemersveld. De druk is enorm, het toneel is historisch. En zijn verjaardag geeft het geheel een emotionele dimensie die zelfs nuchtere golfwaarnemers niet kunnen negeren.

Historisch gezien is zijn eerste deelname aan de Grand Slam een goed voorteken: Tiger Woods (2000), Ben Hogan (1953) en Gene Sarazen (1935) slaagden er allemaal in om de Grand Slam bij hun eerste poging te voltooien. Gary Player en Jack Nicklaus hadden drie pogingen nodig. Rory McIlroy, die de Grand Slam in 2025 na elf pogingen – en jarenlang falen bij de Masters – voltooide, staat als waarschuwend voorbeeld voor hoe lang deze weg kan zijn.

De concurrentie onder de loep

Rory McIlroy – Terugkeer naar Shinnecock

Rory McIlroy komt naar New York met de wind in de rug na een uitzonderlijk voorjaar. In april verdedigde de Noord-Ier met succes zijn Masters-titel – daarmee behoort hij tot slechts vier spelers in de geschiedenis van het toernooi die dit hebben gepresteerd (naast Woods, Nicklaus en Nick Faldo). Zijn zevende major zou binnen handbereik liggen bij een overwinning in Shinnecock.

McIlroy heeft echter nog een appeltje te schillen met deze baan: in 2018, tijdens de tot nu toe laatste editie van de US Open in Southampton, miste hij de cut – zijn allerlaatste gemiste cut in dit toernooi ooit. Sindsdien heeft hij bij de US Open bij elke deelname de top 20 gehaald, vier keer zelfs de top 10. De ontwikkeling van zijn speelstijl spreekt voor zich: McIlroy beheerst tegenwoordig zowel het korte spel als de krachtige afslag – beide zijn nodig in Shinnecock.

De quotering van 12/1 weerspiegelt zijn uitgangspositie: duidelijke medefavoriet, maar met een respectabele achterstand op Scheffler. McIlroy ziet Shinnecock als een baan die veelzijdigheid beloont: „Het is een geweldige golfbaan. Hij daagt alle aspecten van het spel uit: de afslag, het spel op de fairway – je moet rond de greens heel alert zijn. Het draait veel om strategie en nadenken.” Hij start donderdag om 7:52 uur ET in een groep met Ludvig Åberg en Tommy Fleetwood.

Hier vind je de Tee-tijden van de US Open 2026.

Brooks Koepka – De kampioen van Shinnecock vecht zich terug

Geen enkele speler heeft zo’n sterke band met Shinnecock Hills als Brooks Koepka. In 2017 won hij de US Open in Erin Hills, in 2018 verdedigde hij zijn titel – met een eindscore van 1 boven Par, één slag voor Tommy Fleetwood – op precies deze baan. Hij is de laatste speler die twee opeenvolgende overwinningen bij de US Open wist te behalen, en met nog een titel zou hij op zes majors in totaal komen – gelijk met McIlroy als de meest succesvolle actieve speler.

Koepka keerde in 2026 terug naar de PGA Tour, na enkele jaren bij LIV Golf te hebben gespeeld. Zijn beste resultaat dit seizoen is een gedeelde negende plaats – solide, maar nog ver verwijderd van zijn topvorm.

Daar komt nog bij dat hij kort voor aanvang van het toernooi een blessure opliep. Koepka kreeg tijdens de RBC Canadian Open, in de nacht voor de derde ronde, last van gevoelloosheid in zijn ringvinger en pink van zijn linkerhand. Scans in Canada en New York toonden geen problemen aan de halswervelkolom; artsen vermoeden een geïrriteerde zenuw. Koepka speelde dinsdag negen holes op Shinnecock Hills en gaf daarna het sein dat alles in orde was: „Het gaat met de dag beter. Ik heb geen pijn – helemaal geen, wat op de een of andere manier het vreemdste is aan de hele situatie.” Zijn grijpkracht is weliswaar nog niet 100 procent, maar: „Het is genoeg. Het is in orde.”

Of Koepka de week met deze blessure kan doorkomen, valt nog te bezien. Dat hij mentaal in staat is om in Shinnecock te presteren, heeft hij al bewezen. Hij start donderdag om 7.30 uur ET samen met Cameron Young en Chris Gotterup.

Matt Fitzpatrick – Op het hoogtepunt van zijn carrière met een duidelijk plan

Matt Fitzpatrick komt naar Southampton met een zelfvertrouwen dat hij nog nooit eerder in zijn carrière heeft gehad. De 31-jarige Engelsman heeft in 2026 al drie keer gewonnen op de PGA Tour: bij het Valspar Championship in maart, bij het Heritage Tournament in april en – samen met zijn broer Alex – bij het Pairs-evenement in New Orleans. Onlangs werd hij tweede bij de RBC Canadian Open. Op de wereldranglijst staat hij op de vierde plaats.

In 2022 won Fitzpatrick de US Open in Brookline – in een finale die zijn reputatie als „major-speler“ vestigde. Nu zet hij alles op alles om zijn US Open-titel te verdedigen op een baan die past bij zijn speelstijl: strategisch, nauwkeurig, geduldig. Voor Fitzpatrick is de combinatie van harde Rough en snelle Greens geen probleem, maar juist een uitdaging: „Ik houd niet van Birdie-festijnen. Ik vind het meer een test van balcontrole als het winderig en hard is."

Hij begint in een opmerkelijk trio: Fitzpatrick, Bryson DeChambeau en Viktor Hovland spelen samen de eerste twee rondes – donderdag vanaf 13.25 uur lokale tijd, vrijdag vanaf 7.30 uur. Fitzpatrick en DeChambeau kennen elkaar van de Ryder Cup-singles op Bethpage Black, waar Fitzpatrick na zeven holes vijf holes voorsprong had en uiteindelijk slechts een gelijkspel wist te behalen. Over DeChambeau zei Fitzpatrick destijds: „Brysons karakter – hij heeft heel veel energie. Geen problemen met Bryson. Het was duidelijk een goede wedstrijd.”

Jon Rahm – Terugkeer op het major-podium

Jon Rahm won de US Open 2021 en kent de druk van het toernooi. Na zijn overstap naar LIV Golf raakte hij tijdelijk de aansluiting met de wereldtop bij majors kwijt. Bij het PGA Championship 2026 maakte hij echter een indrukwekkende comeback: een tweede plaats in Aronimink bevestigt dat hij weer in majorvorm is. Op de LIV-Tour won hij dit seizoen twee keer en stond hij vier keer op het podium. De bookmakers geven hem een quotering van 13/1.

Bryson DeChambeau – Op zoek naar de vonk

Bryson DeChambeau, tweevoudig winnaar van de U.S. Open (2020, 2024), zit in een vormcrisis. De Masters 2026 en het PGA Championship 2026 eindigden voor hem beide met een gemiste cut. Sinds zijn overwinning in Pinehurst in 2024 heeft DeChambeau bij majors vaker de cut gemist (vier keer) dan gehaald (drie keer).

Op zoek naar oplossingen grijpt DeChambeau naar ongebruikelijke middelen: tijdens een LIV-teamtoernooi in Korea gebruikte hij AI-software (Gemini) voor swinganalyse. En aan het begin van het toernooi in Shinnecock testte hij een gloednieuw prototype-Driver van TaylorMade, het model Qi4D Proto 200+, dat pas enkele uren eerder op de USGA-conforminglijst was geplaatst. De driver van 7 graden, met twee gewichtspunten bij de hiel en de teen en een nieuwe Project X Titan Black-schacht, moet meer controle bieden bij zijn hoge balvlucht – een antwoord op de wind, die in Shinnecock een centrale rol zal spelen.

DeChambeau is op de bookmakerslijst gezakt naar 25/1, nadat hij aan het begin van het seizoen nog tot de groep van grootste favorieten behoorde. Zijn positie op de wereldranglijst is gedaald naar plaats 32. Dat hij desondanks nog steeds voor een verrassing kan zorgen, heeft hij in het verleden bewezen – maar zijn vormcurve spreekt momenteel tegen hem.

Baananalyse: waarom Shinnecock de complete golfer vereist

De brede Fairways van de huidige baanversie doen op het eerste gezicht vermoeden dat Shinnecock Hills 2026 een ‘bomb and gouge’-test zal zijn – dat wil zeggen een toernooi waarbij pure lengte vanaf de Tee doorslaggevend is. Scheffler sprak deze inschatting nadrukkelijk tegen. Hij legde uit dat de combinatie van hardheid en wind de Fairways aanzienlijk smaller doet lijken dan hun fysieke afmetingen: bij een windsnelheid van 20 mijl per uur zouden zelfs bredere Fairways plotseling nauwelijks nog speling bieden.

De echte lakmoesproef zijn de greens. Ondanks hun fysieke omvang spelen ze in de praktijk erg klein, omdat ballen die aan de verkeerde kant van de vlag terechtkomen, op hellingen of in de voorgreengebieden verdwijnen. Wie de juiste vlagpositie niet kent of er geen rekening mee houdt, wordt gestraft met moeilijke Puts of moeilijke Chips. Fitzpatrick, die bij zijn voorbereiding veel waarde hecht aan baanbeheer, ziet juist deze eigenschap als doorslaggevend: „De kracht van deze golfbaan ligt in de moeilijkheidsgraad van de greens.”

Al met al ontstaat er een profiel dat zowel lengte als nauwkeurigheid, zowel kracht als finesse vereist – en dat juist die spelers beloont die hun swing onder druk en bij wisselende wind constant kunnen herhalen.

Zijverhalen die het toernooi kenmerken

Adam Scott: 100 majors op rij

Terwijl alle aandacht uitgaat naar de favorieten, presteert Adam Scott in Southampton een bijzondere prestatie: de Australiër speelt deze week zijn 100e opeenvolgende Major Championship. De laatste major waaraan Scott niet deelnam, was de US Open van 2001 – in een tijd waarin Apple net de eerste iPod op de markt bracht en „Harry Potter” nog in de bioscopen draaide. Alleen Jack Nicklaus heeft met 146 opeenvolgende majors een langere reeks op zijn naam staan. Scott is de enige andere speler die de grens van 100 überhaupt heeft bereikt.

Arni Sveinsson: de eerste IJslandse deelnemer aan een Major

Een van de meest ontroerende verhalen van de week komt uit het hoge noorden. Arni Sveinsson, 19 jaar oud en tweedejaarsstudent aan de Louisiana State University, kwalificeerde zich vorige week via de Final Qualifying voor de US Open – met rondes van 67 en 68, waarmee hij de tweede plaats behaalde in zijn kwalificatiegroep. Daarmee wordt hij de eerste IJslander in de geschiedenis van de US Open. „Ik ben er echt trots op dat ik uit IJsland kom. Dat draag ik als underdog met me mee – ik moet mijlpalen bereiken en barrières overwinnen die nog niemand uit mijn thuisland voor mij heeft overwonnen. Het is een echte eer”, zei Sveinsson tegen Golf Channel. Als All-American-freshman en met een universiteitsranglijst van plaats 72 behoort hij tot de beste college-golfers van zijn generatie.

Jong talent op het grote US Open-podium

Sveinsson is niet de enige jonge speler die deze week de aandacht trekt. Uit het kwalificatietoernooi in Palm Beach Gardens, Florida, kwamen maar liefst twee 17-jarigen naar voren: Miles Russell en Giuseppe Puebla – beiden behoren tot de opkomende sterren van hun jaargang. Puebla speelde de kwalificatierondes in 69-68 en eindigde als medaillewinnaar van het evenement. Russell kwalificeerde zich na rondes van 71-67 via een play-off.

Uit de collegewereld doen Jackson Koivun (drievoudig SEC-kampioen) en Preston Stout (NCAA-kampioen in het enkelspel 2026, drievoudig Big-12-kampioen op rij) als amateurs mee. De diepte van het amateurveld is dit jaar uitzonderlijk en zal deze week waarschijnlijk voor een spannend nevenverhaal zorgen.

Xander Schauffele: recordconstantheid bij de US Open

Xander Schauffele speelt dit jaar voor de tiende keer mee in de US Open – en nog nooit eindigde hij lager dan de 15e plaats. De eerste vijf deelnames leverden vijf top-10-resultaten op rij op. Ook dit jaar behaalde hij bij de eerste twee majors weer top-15-klasseringen. Toch ontbreekt de US Open-titel tot nu toe nog aan de PGA-kampioen en Open-kampioen (2024). Bijna geen enkele andere speler in het deelnemersveld kan bogen op een vergelijkbare lange reeks van consistentie zonder overwinning.

Gelijkheid: het jaar van de vele winnaars

2026 is tot nu toe een buitengewoon evenwichtig golfjaar gebleken. Van de zeven PGA Tour Signature-evenementen werd elk door een andere speler gewonnen. Hetzelfde geldt voor de negen LIV Golf-evenementen die tot nu toe zijn gehouden. Ook de twee majors die tot nu toe zijn gespeeld, hadden verschillende winnaars: McIlroy bij de Masters, Aaron Rai – voor velen een verrassing – bij het PGA Championship in Aronimink. Zes van de laatste zeven en 13 van de laatste 17 US Open-kampioenen waren spelers die voor het eerst een major wonnen. Dat maakt het deelnemersveld van de outsiders – Cameron Young, Ludvig Åberg, Tommy Fleetwood – bijzonder interessant.

LIV Golf in Shinnecock – en een onzekere toekomst

13 LIV Golf-leden staan deze week in het deelnemersveld: naast Rahm en DeChambeau onder andere Tyrrell Hatton (OWGR 21), Joaquin Niemann (80) en de voormalige nummer één van de wereldranglijst Dustin Johnson (245). Johnson heeft bij twee van zijn laatste drie US Opens de cut gemist; zijn ranking weerspiegelt een aanhoudende vormcrisis.

De deelname van de LIV-spelers past in een bredere context: volgens berichten heeft het Public Investment Fund van Saoedi-Arabië aangekondigd de financiering van de Tour na het seizoen 2026 stop te zetten. De competitie is op zoek naar nieuwe investeerders. Of en in welke vorm LIV Golf zal blijven bestaan, blijft onduidelijk – voor veel spelers die hadden ingezet op het naast elkaar bestaan van beide Tours, een steeds dringender wordende vraag.

Shinnecock Hills en de US Open: een relatie vol roem en controverse

Shinnecock Hills is een van de weinige banen waar de US Open in drie verschillende eeuwen is gespeeld – voor het eerst in 1896, in 2026 nu voor de zesde keer. De volgende editie staat al gepland voor 2036. In de recente geschiedenis haalde Shinnecock vooral de krantenkoppen vanwege de extreme omstandigheden: in 2004 besproeide de USGA de Greens tijdens de finaleronde, omdat ballen simpelweg niet op de Green bleven liggen; 28 spelers scoorden boven de 80 en niemand speelde onder Par. In 2018 lag het gemiddelde van de eerste ronde op 76,5; Phil Mickelson zorgde met zijn opzettelijke slag op zijn rollende bal voor een van de meest besproken regelovertreden in de recente golfgeschiedenis. Fitzpatrick, die destijds de cut miste, staat niettemin kritisch tegenover de kritiek op de USGA: „Ik heb nooit geloofd dat ze de golfbaan hier kwijt waren. Dat geloof ik echt niet.”

Vooruitblik: wie wint – en waarom deze US Open bijzonder is

Zelden was een US Open zo rijk aan verhaallijnen als de 126e editie in Shinnecock Hills. Centraal staat Scottie Scheffler, de nummer één van de wereldranglijst, die in een voor hem ongebruikelijke vorm op jacht is naar zijn eerste US Open-titel en daarmee de Career Grand Slam – en dat op de dag van zijn 30e verjaardag. Mocht hij winnen, dan zou hij pas de zevende speler in de geschiedenis zijn die deze prestatie heeft geleverd. Mocht hij falen, dan bevindt hij zich in goed gezelschap: ook Rory McIlroy had elf pogingen nodig.

McIlroy zelf is waarschijnlijk de sterkste tegenstander, gesterkt door zijn tweede Masters-titel op rij en de honger om te winnen op een van de grote golfbanen. Een overwinning in Shinnecock zou zijn status als een van de meest vooraanstaande figuren in het moderne golfspel verder versterken.

Brooks Koepka blijft ondanks zijn blessure een vaste waarde – zijn overwinning in Shinnecock in 2018 was geen toeval, maar een uiting van zijn karakter onder extreme druk. Matt Fitzpatrick is in de vorm van zijn leven en heeft een speelstijl die op deze baan is afgestemd. Jon Rahm heeft laten zien dat hij weer in staat is om mee te doen bij de majors.

Bovendien is dit toernooi een podium voor verhalen die verder reiken dan de winnaar: het jubileum van Adam Scott, het debuut van IJsland in de US Open, een nieuwe generatie kwalificanten die laat zien dat de volgende grote speler er misschien al bij is.

Shinnecock Hills zal ook in 2026 doen wat het altijd heeft gedaan: testen, uitdagen en uiteindelijk degene belonen die onder de zwaarste druk in de golfsport het helderst denkt en het meest nauwkeurig speelt. Wie dat is, zullen vier dagen op Long Island uitwijzen.