Top of the Rock: een par-3-meesterwerk met een geschiedenis in de PGA Tour

Een par-3-baan die wereldwijd in de schijnwerpers staat: Top of the Rock in de idyllische Ozark-bergen (VS) is veel meer dan alleen een goed onderhouden baan voor het korte spel. Deze spectaculaire baan heeft een tot op heden onbereikt record in de golfgeschiedenis op zijn naam staan: Tussen 2014 en 2019 was het de vaste locatie voor de Bass Pro Shops Legends of Golf at Big Cedar in het kader van de PGA Tour Champions. Daarmee is het de enige par-3-baan ter wereld die ooit deel uitmaakte van een officieel door de PGA of America erkend professioneel toernooi.

Deze sportieve relevantie is nauwelijks verrassend als je kijkt naar het topduo van architecten: terwijl majorlegende Jack Nicklaus de negen unieke holes ontwierp, is niemand minder dan Arnold Palmer verantwoordelijk voor het ontwerp van de uitgestrekte oefenfaciliteiten. Na een grondige renovatie door Johnny Morris tussen 2005 en 2014 presenteert het terrein zich vandaag de dag als een landschappelijk kunstwerk dat alle typische elementen van de Ozarks verenigt: dramatische hoogteverschillen, ruige rotsformaties, strategisch geplaatste waterpartijen en ansichtkaartachtige uitzichten.

Hier vindt u talrijke andere reisverslagen over de mooiste golfbanen ter wereld.

Holes 1 tot en met 5: rotsen, een kapel en Augusta-flair aan het water

De baan vereist van de spelers vanaf de eerste minuut de hoogste concentratie en nauwkeurige controle over de clubs. Al bij de start op hole 1 (tot 171 yards) wordt de toon gezet: langs een kleine kapel slaat men naar een green die aan weerszijden wordt omringd door imposante Bunkers en ruige rotsen. Het wordt pas echt spectaculair op de tweede hole (maximaal 114 yards), die steil bergafwaarts loopt. Wie hier te intens geniet van het grandioze uitzicht op het meer en de afslag te ver slaat, verliest zijn bal onvermijdelijk in de dichtbeboste helling achter de green.

Hole 3 vormt met een indrukwekkende carry van 202 yards over een dal en een verraderlijk golvende green de sportieve vuurproef van de eerste helft van de ronde. Direct voor het terras van het clubhuis wacht op hole 4 (tot 191 yards) een veeleisende slag over een grote vijver, waarbij het aanzienlijke hoogteverschil de clubkeuze enorm beïnvloedt. Ook op hole 5 (maximaal 123 yards) speelt water een grote rol: na een nauwkeurige slag over een vijver moet de bal onmiddellijk tot stilstand komen op de dwars aangelegde green, om niet in de daarachter gelegen zandbunkers te verdwijnen.

Holes 6 tot en met 9: een eilandgreen en de finale voor het publiek

Via een smalle rotsdoorgang bereikt men uiteindelijk de absolute signature hole van de baan: hole 6 loopt over maximaal 121 yards steil bergafwaarts naar een echte eilandgreen, die via een brug in de onmiskenbare Augusta-stijl bereikbaar is. Hetzelfde waterhindernis vereist ook op hole 7 (maximaal 152 yards) een pure carry-slag over de vijver. De voorlaatste hole is weliswaar 183 yards lang en loopt licht omhoog, maar wie hier te kort slaat, belandt onvermijdelijk in een enorme Bunker met een opvallend groene eiland aan de rechterkant.

Nu gaat het opnieuw bergopwaarts naar de spectaculaire finale op hole 9 (tot 163 yards). Je betreedt de afslag via een imposante poort, gevormd uit de rotsen van de regio, en kijkt direct uit op het berglandschap en het uitgestrekte Table Rock-meer. De laatste green wordt als een eilandgreen omringd door maar liefst zeven bunkers en een imposante rotswand. Stalen zenuwen zijn hier absoluut een must, want de hole ligt direct onder het terras van de Buffalo Bar – de laatste Putt sla je dus bijna altijd onder het kritische en deskundige toezicht van talrijke restaurantbezoekers.

Canyon-belevenis en Schotse traditie bij zonsondergang

Top of the Rock is al lang uitgegroeid tot een populaire bestemming die ook buiten de golfsport om fascineert. Niet-golfers maken graag gebruik van het terrein om met gehuurde buggy’s een spectaculaire rondrit door de bizarre rotsformaties van de Ozarks te maken. Omdat Morris nog meer grond heeft kunnen aankopen, wordt het canyongebied voor het clubhuis momenteel zelfs nogmaals uitgebreid en opnieuw ingericht.

Elke avond vindt er een absoluut hoogtepunt plaats voor liefhebbers van traditie: een feestelijk sundowner-evenement met een doedelzakspeler en een echt kanonschot zet een sfeervol accent bij zonsondergang – een emotioneel eerbetoon aan Schotland als de ware bakermat van de golfsport.