


Royal Birkdale, 19 juli 2026. Twaalf voet gras tussen een man en de eeuwigheid. Ryan Fox stond boven de bal, de stilte van de baan drukte zwaar op zijn schouders – en toch liet hij de bal los. De Putt rolde, viel en verdween in de hole. Wat volgde was geen gejuich, maar verbazing. Die van een man die 39 jaar nodig had gehad om precies hier te komen.
Het Open Championship 2026 in Royal Birkdale was een major vol dramatische wendingen, historische cijfers en menselijke verhalen. Uiteindelijk stond er een naam op de Claret Jug die vier dagen geleden nog bijna niemand op zijn lijstje had staan: Ryan Fox uit Nieuw-Zeeland.
Hier vindt u het definitieve klassement van het Open Championship 2026.
Wie de carrière van Ryan Fox kent, weet: hij is geen onbekende. Vijf titels op de DP World Tour, met als laatste overwinningen in Myrtle Beach en bij de RBC Canadian Open 2025 op de PGA Tour – de Nieuw-Zeelander had zijn kwaliteiten al lang bewezen op de grote podia van het wereldtourgolf. Alleen bij de majors wilde het nooit lukken. In 28 starts had Fox nog geen enkele top-10-plaats behaald. Op 39-jarige leeftijd en met een 56e plaats op de wereldranglijst reisde hij naar Southport – zonder de pretenties van een favoriet, maar met de rust van een veteraan.
Wat er op de derde toernooidag gebeurde, valt nauwelijks in cijfers te vatten. Fox speelde een ronde van 62 slagen – acht onder Par – en vestigde daarmee het major-record voor de laagste 18-holesronde. Het was de allereerste 62 die een speler ooit in de Open heeft geslagen en vervolgens de titel heeft gewonnen. Drie spelers bereikten deze week deze mijlpaal – Burns en Herbert op vrijdag, Fox op zaterdag –, maar slechts één van hen zou de Claret Jug in handen krijgen.
Met een sprong van een gedeelde 85e plaats na de eerste ronde naar de laatste flight op zondag vestigde Fox meteen twee historische records: geen enkele speler stond ooit verder achter op het klassement na de eerste speeldag en won daarna de Open. Het vorige record stond op naam van Mark O’Meara – uitgerekend ook in Royal Birkdale, in 1998.
De finaledag had Fox uit zijn ritme kunnen brengen. Als laatste starter, naast favoriet Burns, met de druk van een hele natie op zijn schouders – maar in plaats daarvan speelde de Nieuw-Zeelander een ronde die gekenmerkt werd door controle en klasse. Vier Birdies op de laatste zes holes, waaronder de beslissende op de 18e – de moeilijkste hole van de week met een gemiddelde score van 4,345.
„Ik heb mijn caddie Dean al na de eerste acht holes gezegd dat ik me veel beter voelde dan verwacht”, vertelde Fox na de overwinning. Die mentale kracht kwam niet uit de lucht vallen. Jarenlange ervaring, overwinningen in verschillende formats, het besef van zijn eigen kracht – dat alles wierp op het beslissende moment zijn vruchten af. Fox beschreef de laatste Putt als volgt: „Mijn handen trilden. Ik heb diep ademgehaald en gewoon geprobeerd een lijn te spelen.” De bal belandde in de hole.
Lees hier alles over de finale van het Open Championship 2026 en de winnaar, Ryan Fox.
De triomf van Ryan Fox in Royal Birkdale is veel meer dan een overwinning – het is een historische gebeurtenis die voor altijd in de annalen van de golfsport zal worden vastgelegd:
„Het betekent alles voor mij om mijn naam vereeuwigd te zien in de geschiedenis van de golfsport”, zei Fox – en hij leek het zelf nog niet helemaal te kunnen geloven.
Hoeveel prijzengeld was er te winnen bij het Open Championship 2026? Dat leest u hier.
Zeven slagen achterstand op de leider, startpositie T-20 in het finalerangschikking: voor Cameron Young leek het Open Championship 2026 op zondagochtend al verleden tijd. Wat de 31-jarige Amerikaan daarna liet zien, behoorde tot de meest opmerkelijke slotrondes in de recente geschiedenis van de majors.
Vijf opeenvolgende 3’en op de eerste negen holes, vier Birdies – Young speelde een ronde van 29 op de eerste negen holes en klom hole voor hole omhoog. Toen hij op de 17e zijn zevende Birdie van de dag binnenhaalde, stond hij op tien onder Par – gelijk met Fox, die op dat moment nog op de baan was.
Hole 18 toonde zich van zijn moeilijkste kant. Youngs drive belandde in de Fairway-Bunker; de daaropvolgende reddingspoging bleef in de fescue liggen. Bogey. Dat was de beslissing. Met een slotronde van 64 – de laagste ronde van de dag – bleef Young één slag achter op Fox en eindigde hij het toernooi op de tweede plaats.
Het is de tweede keer dat Young als tweede het Open-podium verlaat: al in 2022 in St. Andrews moest hij zich verslagen geven. Als mentale steun voor de zenuwslopende finaledag had hij zijn toevlucht genomen tot een ongebruikelijke methode: „Ik heb vandaag mijn ademhalingen geteld. Ik had gewoon iets nodig om me aan vast te houden.” Een uitspraak die laat zien hoe dun de grens tussen overwinning en nederlaag op dit niveau is.
Toen Sam Burns zondag begon met tien onder Par en een voorsprong van twee slagen op het veld, leek alles te wijzen op de derde Amerikaanse Open-kampioen op rij. Maar de holes 4 tot en met 6 schreven een ander verhaal: drie Bogey's op rij, waaronder een onbespeelbare bal na een Driver in de greppel op hole 6, beroofden de Texaan van zijn ritme en momentum. Burns wist geen enkele Birdie meer te maken. De derde plaats met 272 slagen (-8) is zijn beste Open-resultaat in zes deelnames tot nu toe – maar op deze dag moet het hebben gevoeld als een gemiste kans.
Er waren deze week maar weinig verhalen die zo ontroerend waren als dat van Tommy Fleetwood. De Engelsman is opgegroeid in Southport en kent Royal Birkdale al sinds zijn kindertijd. Toen hij zondag over de 18e green liep en het publiek zijn thuiskomst toejuichte, liet zelfs deze doorgewinterde concurrent zich even gaan.
Op het veld leverde Fleetwood een van de meest constante prestaties van het deelnemersveld: Hij was de enige speler die alle vier de rondes onder de 70 afsloot – 69, 67, 69, 68. Daarmee evenaarde hij het record van Ernie Els voor de meeste opeenvolgende Open-rondes onder de 70 (zeven). Dat Bogey op de holes 9, 10 en 11 een einde maakte aan zijn jacht op de titel, doet nauwelijks afbreuk aan zijn prestatie. Een vierde plaats (-7) en een emotionele herinnering die blijft.
„Mijn droom om de Open te winnen gaat door. Maar wat er deze week gebeurde – dat zal ik nooit vergeten”, zei Fleetwood op de 18e green.
De nummer één van de wereld speelde solide, met enkele schitterende momenten: Birdies op de 16e en 17e hole brachten Scheffler op de laatste dag nogmaals binnen slagafstand. Maar op de 18e rolde zijn Chip langs de hole – Bogey, vierde plaats. „Het was gewoon niet mijn week”, zei Scheffler nuchter. Maar goed: 14 van zijn 24 Open-rondes sinds zijn debuut in 2021 sloot de nummer één van de wereld af onder de 70 – die consistentie op dit niveau is indrukwekkend.
Het 154e Open Championship in Royal Birkdale was niet alleen sportief gezien uitzonderlijk – het schreef ook buiten het klassement geschiedenis:
Bryson DeChambeau zorgde op de tweede speeldag voor ongewenst gespreksstof. Op hole 5 verbeterde hij onbedoeld zijn swinggebied in de Rough – een regelovertreding die werd bestraft met twee strafslagen. Wat volgde was ongebruikelijk: DeChambeau weigerde tot het einde van de week elk interview met de media. Vier dagen stilte. Op het klassement eindigde hij op een gedeelde 14e plaats – een toernooi dat hij zelf waarschijnlijk het liefst snel achter zich zou willen laten.
Lees hier alles over het schandaal rond Bryson DeChambeau tijdens het Open Championship 2026.
De volgende editie van het oudste major-toernooi ter wereld is tegelijkertijd ook de meest mythische: het 155e Open Championship 2027 vindt plaats in St. Andrews, op de Old Course, de bakermat van de golfsport. Ryan Fox zal daar als regerend kampioen aantreden – een gedachte die een week geleden nog nauwelijks voorstelbaar leek.
Voor Cameron Young, die nu al twee keer als tweede van het Open-podium is gestapt, zal St. Andrews waarschijnlijk de volgende missie worden. Tommy Fleetwood, die meer dan welke andere titel ook naar de Claret Jug verlangt, keert eveneens terug. En Scottie Scheffler, al jaren de beste nummer één van de wereld, zal een nieuwe poging wagen.
Het Open Championship 2026 zal de geschiedenis ingaan als een toernooi dat bijna alles had: een favoriet die struikelde, een outsider die geschiedenis schreef, een achtervolger die alles gaf en toch verloor – en een gastheer in Royal Birkdale, die met 306.000 toeschouwers en een dramatische slothole eens te meer zijn reputatie als een van de grote linksbanen ter wereld waarmaakte.
Ryan Fox heeft in Southport niet zomaar een toernooi gewonnen. Hij heeft bewezen dat in de golfwereld geen achterstand te groot, geen ranking te laag en geen leeftijd te hoog is om een van de allergrootste dromen waar te maken. „Mijn naam vereeuwigd zien in de geschiedenis van de golfsport betekent alles voor mij“ – een set die ook de geschiedenisboeken in gaat.
20 Jul 2026
Ryan Fox uit Nieuw-Zeeland was niet de enige die tijdens het Open Championship 2026 records brak. (Foto: Imago / Aflosport)