Adam Scott op 100 Majors op rij — alleen Nicklaus deed het beter

Vlak voor het Memorial-toernooi deze maand zocht Adam Scott Jack Nicklaus op voor een gezamenlijke foto. „Honderd“, zei Scott tegen Nicklaus, „dat voelt als een eeuwigheid. En jij hebt er nog 46 te gaan! Ik denk niet dat ik dat ga halen.“ Nicklaus lachte toen hij het verhaal later vertelde — en bracht vervolgens hulde aan de doorzettingskracht van de Australiër.

Tijdens de 126e US Open in Shinnecock Hills speelt de 45-jarige zijn 100e major-toernooi op rij. Daarmee is hij pas de tweede speler in de golfgeschiedenis die deze mijlpaal bereikt — vóór hem lukte dat alleen Nicklaus, die van 1962 tot 1998 aan 146 majors op rij deelnam. Onder de actieve profs volgt Jordan Spieth op ruime afstand — en ligt daarmee nog zo’n twaalf jaar achter op Scotts record.

Hier vindt u het live-klassement van de US Open 2026.

Een reeks die in 2001 begon

De reeks van Scott begon drie dagen na zijn 21e verjaardag tijdens het Open Championship 2001 in Royal Lytham & St Annes, waar hij als 47e eindigde. Sindsdien heeft hij geen enkel major-toernooi overgeslagen. De enige onderbreking zou het Open Championship 2020 zijn geweest — maar dat viel, net als alle andere wedstrijden in die weken, ten prooi aan de pandemie.

Toen zijn reeks begon, had Apple net de eerste iPod geïntroduceerd en had Tiger Woods alle vier de majortrofeeën tegelijk in zijn bezit. Het is een periode die de omvang van deze prestatie tastbaar maakt.

Lees hier meer over de Grand Slam in de golfsport.

Meer dan alleen deelname: de major-balans

Scott heeft in deze 100 starts niet zomaar meegedaan. Hij behaalde 20 top-10-klasseringen, waaronder zeven keer een plaats bij de beste drie en de belangrijkste overwinning van zijn carrière: de Masters van 2013. Ook recentelijk was hij er dichtbij. Bij het Open Championship 2024 eindigde hij op een gedeelde tiende plaats, en bij de US Open 2025 in Oakmont ging hij de laatste dag in met slechts één slag achterstand op de leider.

Zijn balans per toernooi:

De spannende momenten

Dat de reeks stand, was niet altijd vanzelfsprekend. Voorafgaand aan de US Open 2008 in Torrey Pines klemde Scott zijn rechterhand vast in een autodeur, speelde geblesseerd — en eindigde op een gedeelde 26e plaats. In 2018 moest hij zich via de kwalificatie een weg banen naar het deelnemersveld van de US Open.

In 2024 werd het het spannendst: als 61e op de wereldranglijst miste Scott de automatische kwalificatie via de top 60, strandde hij in de Final Qualifying Playoff en was hij slechts de eerste reserve. Hij kwam pas in het deelnemersveld terecht nadat de USGA Grayson Murray, die een maand eerder was overleden, uit de top 60 had geschrapt.

Daarbij komt nog de context van de kwalificatie: behalve voor de Masters, waarvoor hij door zijn overwinning in 2013 een permanente startbevoegdheid heeft, heeft Scott geen vaste vrijstelling. Hij moet zich week na week via de wereldranglijst (meestal de top 50 tot 60) naar de overige drie majors spelen. Het vertrek van talrijke spelers naar de LIV-tour heeft deze weg voor hem vergemakkelijkt. Momenteel staat hij op de 49e plaats op de wereldranglijst; vorige maand was hij gestegen naar de 43e plaats.

Reacties van collega’s

Terwijl Scott zijn consistentie nogal bagatelliseert, betuigden zijn collega’s hem respect.

„Het is absoluut ongelooflijk. Alleen al 100 majors spelen in één carrière is een geweldige prestatie — maar 100 op rij … ik denk alleen al aan het niveau dat je daarvoor moet vasthouden, en dan ook nog zonder blessures.” — Rory McIlroy, wiens eigen reeks op 43 staat

„Gezond blijven is enorm belangrijk. Maar wat dacht je ervan dat hij al 25 jaar lang echt goed is? Dat is buitengewoon indrukwekkend. Het is waanzinnig. Ik vind dat dat meer erkenning verdient dan hij krijgt.“ — Justin Thomas

Scott zelf blijft nuchter: „Een deel van mij wil nog niet de man zijn die alleen maar al die dingen heeft die niets met overwinningen te maken hebben. Ik zou liever iets winnen — laten we een overwinning in de US Open vieren in plaats van alleen maar de deelname.” Hij schrijft zijn succes ook toe aan geluk en een goede omgeving: „Ik heb over het algemeen geweldig advies gekregen op fysiek en trainingsgebied, waardoor ik gezond en vrijwel blessurevrij ben gebleven.“

Vooruitblik: de reeks is nog niet ten einde

Het aantal zal waarschijnlijk nog verder stijgen. Het Open Championship van komende maand zou Scotts 101e major op rij zijn en zijn 26e opeenvolgende deelname aan het Open — waarvoor hij zich kwalificeerde via een vijfde plaats bij de Crown Australian Open in Royal Melbourne in december. De Masters van 2027 is voor hem verzekerd dankzij zijn overwinning in 2013 en zou de reeks op minstens 102 brengen.

Nicklaus’ record van 146 zou Scott theoretisch pas bij de Masters van 2038 evenaren — een scenario waar hij naar eigen zeggen geen interesse in heeft. Ongeacht het resultaat in Shinnecock verlegt de reeks hoe dan ook de aandacht naar Scotts late carrière: weg van het individuele resultaat, naar een consistentie die in het professionele golf zeldzaam is geworden.