


Pięć małych brytyjskich firm i instytucji od lata czeka na zapłatę za pracę wykonaną dla LIV Golf. Poinformowała o tym stacja BBC, a magazyn „Golf Monthly” podchwycił tę informację 19 listopada. Chodzi o usługi związane z turniejem LIV Golf UK, który odbył się w lipcu, oraz z powiązanymi projektami: catering, sprzątanie, film wideo, prace Rady Miasta Gateshead oraz autobus z systemem sensorycznym dla dzieci z autyzmem. Największą pojedynczą pozycją jest kwota 321 671 funtów, która od sierpnia należy się firmie cateringowej Global Infusion Group. Perspektywy tej firmy są niepewne: plan, który LIV Golf złożył 10 listopada w sądzie upadłościowym w New Jersey, przewiduje uporządkowaną likwidację ligi – a dla całej grupy wierzycieli niezabezpieczonych jedynie pulę w wysokości dwóch milionów dolarów amerykańskich.
Szczególnie drastycznie sytuację opisuje firma BD365 Clean. Kirris Foskett prowadzi tę firmę sprzątającą, a LIV jest jej winna 75 225 funtów. „To obrzydliwe” – powiedział Foskett w rozmowie z BBC. „Bywały noce, kiedy po prostu siedziałem i płakałem, myśląc: po co to wszystko?”. Foskett nie zamierza jednak się poddawać: „Nie chcę rzucać ręcznika”. To, czy jej się to uda, zależy od pieniędzy z postępowania upadłościowego. „Ile pieniędzy wpłynie, będzie szczerze mówiąc zależało od tego, czy firma w ogóle będzie jeszcze istnieć pod koniec stycznia” – powiedziała Foskett.
Bonnie May, dyrektor generalna Global Infusion Group, wyraziła się w rozmowie z BBC bardzo dosadnie: „To po prostu wydaje się całkowicie niemoralne”. Joe Bentley czeka na 6 000 funtów za film na YouTube poświęcony fundacji Little Sticks. Według magazynu „Golf Monthly” Bentley opisuje siebie jako „bardzo rozczarowanego, nieco oszukanego i niedocenionego”. Rada miasta Gateshead domaga się 1 912 funtów za prace wykonane w ramach projektu Little Sticks. Goodysphere, rodzinna firma z Yorkshire, której autobus wyposażony w systemy sensoryczne służył do opieki nad dziećmi z autyzmem, domaga się 3 000 funtów. Firmy, z którymi przeprowadziła wywiad BBC, to prawdopodobnie tylko kilka przykładów spośród wielu przedsiębiorstw, które muszą pokryć koszty z własnej kieszeni.
Podczas gdy rachunki pozostawały niezapłacone, gdzie indziej płynęły miliony. Dane dotyczące dokładnej kwoty są rozbieżne. Według magazynu „Golf Monthly” czterech członków kierownictwa otrzymało w sierpniu premie w wysokości około trzech milionów dolarów amerykańskich, a O’Neil w czerwcu – sześć milionów. Agencja Reuters, opierając się na dokumentach sądowych, o których informowała pod koniec października, podaje inne liczby: według nich LIV wypłaciło ponad 15 milionów dolarów amerykańskich, aby zatrzymać najwyższych członków kadry kierowniczej, zanim saudyjski fundusz państwowy PIF wstrzymał finansowanie. Dyrektor generalny Scott O’Neil otrzymał w czerwcu premię za pozostanie w firmie w wysokości 6,375 mln dolarów amerykańskich, a już w lutym premię w wysokości 2,68 mln; od września 2025 r. do sierpnia 2026 r. jego wynagrodzenie wyniosło łącznie 13,67 mln dolarów amerykańskich. Dyrektor finansowy David Phillipps otrzymał 3,36 mln, dyrektor ds. prawnych John Ruzich – 2,61 mln, Chris Heck, prezes ds. operacji biznesowych – 1,31 mln, a globalna dyrektor ds. kadr Jennifer Frieman – 1,04 mln dolarów amerykańskich. Nie znamy stanowiska LIV w sprawie zarzutu, że takie postępowanie jest „niemoralne”.
Jeszcze w sierpniu, podczas turnieju w Indianapolis, O’Neil dał nadzieję usługodawcom: „Robimy wszystko, co w naszej mocy, aby zapewnić im sprawiedliwe wynagrodzenie za wykonaną pracę i mam nadzieję, że nam się to uda”. Już wówczas serwis Front Office Sports informował o niezapłaconych fakturach na kwoty od kilku tysięcy do prawie 100 000 dolarów amerykańskich. „Z działu księgowości należności nie ma żadnej odpowiedzi” – powiedział portalowi jeden z wykonawców.
Więksi usługodawcy zwrócili się do sądu. W maju firma Deltatre złożyła pozew o naruszenie umowy, a kwota roszczenia wraz z kosztami wzrosła do około 935 000 dolarów amerykańskich. W piśmie procesowym z 13 sierpnia firma Deltatre stwierdziła, że LIV „przyznaje się do każdego z tych faktów”. W lipcu dołączyła firma Mobii Systems, domagając się około 1,1 miliona dolarów za format „Any Shot, Any Time”, a 26 sierpnia przed Sądem Najwyższym stanu Nowy Jork wystąpiła firma Fantasy Interactive, domagając się 992 870,75 dolarów za aplikację i stronę internetową, które firma stworzyła w ciągu 72 dni. Fresh Tape Media, producent styczniowych dni medialnych przed sezonem, domaga się 1,23 mln dolarów amerykańskich.

Również w Australii gospodarz turnieju pozostał bez pieniędzy. Klub golfowy Kooyonga w Australii Południowej miał zorganizować turniej LIV Golf Adelaide w dniach 18–21 marca 2027 roku. Połowa opłaty za organizację turnieju miała zostać uiszczona do początku lipca. LIV poprosiło o odroczenie terminu i otrzymało je, jak poinformował premier Australii Południowej Malinauskas. Mimo to nie dokonano płatności: we wrześniu, na kilka dni przed terminem odroczonej płatności, LIV złożyło wniosek o ochronę przed wierzycielami na podstawie rozdziału 11. Klub zwrócił się do sądu z wnioskiem, aby LIV do 6 listopada oświadczyło, czy zamierza dotrzymać umowy. Kolejny miesiąc przygotowań mógłby kosztować klub, według jego własnych szacunków, około 70 000 dolarów. W liście do członków z 2 października klub napisał: „Zgodnie z rozdziałem 11 przedsiębiorstwo może w przeciwnym razie poświęcić dużo czasu na podjęcie decyzji, czy będzie kontynuować istniejące umowy”. Jak dotąd nie jest znana decyzja w sprawie tego wniosku.
Zawodnicy ligi znajdują się w tej samej sytuacji co usługodawcy. Według doniesień mediów ich roszczenia wynoszą łącznie około 45 milionów dolarów amerykańskich. Firma Jona Rahma domaga się około 7,5 miliona, a Bryson DeChambeau – według doniesień – około 5,7 miliona dolarów amerykańskich. Największa niezabezpieczona wierzytelność, należąca do jednego z graczy, została uregulowana w drodze ugody 5 listopada. Zgodnie z dokumentacją upadłościową w poprzednim roku LIV wypłaciło jeszcze 26,64 mln dolarów amerykańskich Rahmowi, 13,86 mln DeChambeau i 10,73 mln Dustinowi Johnsonowi. DeChambeau uzyskał w międzyczasie status czołowego gracza w ramach DP World Tour na rok 2027. Większość pracowników dowiedziała się o zwolnieniach już w sierpniu, a ostatnim dniem pracy był 1 września.
Największym wierzycielem jest PIF z zabezpieczoną pożyczką w wysokości około 495 milionów dolarów amerykańskich. Łącznie LIV ma około 1 000 wierzycieli, a zadłużenie szacuje się na kwotę od 500 milionów do miliarda dolarów amerykańskich. Plan likwidacyjny przewiduje przeniesienie pozostałego majątku do funduszu powierniczego likwidacyjnego, tzw. Wind-Down Trust. Jego działalność jest ograniczona do pięciu lat, z możliwością przedłużenia za zgodą sądu; powiernika wybiera PIF po konsultacji z LIV. Wpływy z funduszu trafiają do PIF do momentu całkowitej spłaty jego pożyczki.
Wierzyciele niezabezpieczeni z klasy 4 – piłkarze, usługodawcy, wynajmujący i inni kontrahenci – nie otrzymają nic z funduszu. Ich jedynym źródłem są dwa miliony dolarów amerykańskich udostępnione przez PIF; kwota ta ulega jeszcze zmniejszeniu o wynagrodzenia komitetu wierzycieli, które wykraczają poza przewidziany budżet. Biorąc pod uwagę wyłącznie wierzytelności graczy wynoszące około 45 milionów, odpowiadałoby to około 4,4 centa na każdego dolara. W planie nie podano kwoty spłaty dla klasy 4. Głosować mogą wyłącznie klasy 3 i 4; klasa wyraża zgodę, jeśli opowie się za tym co najmniej dwie trzecie kwoty wierzytelności i ponad połowa głosujących wierzycieli. Małe firmy nie są jednak w stanie zablokować planu, głosując na „nie”: jeśli klasa 4 wyrazi sprzeciw, sędzia Michael Kaplan może mimo to zatwierdzić plan, o ile uzna traktowanie wierzycieli za „sprawiedliwe i odpowiednie” – w amerykańskim prawie upadłościowym znane jako „cramdown”. Wstrzymane płatności mogą ponadto stanowić w ramach restrukturyzacji narzędzie do zarządzania płynnością finansową – powiedział prawnik specjalizujący się w upadłościach Joe Bain w rozmowie z portalem Front Office Sports.
Jak doszło do tej sytuacji, opisuje nasza kronika poświęcona powstaniu i upadkowi LIV Golf; kwestie sądowe związane z likwidacją omówiliśmy osobno. W kwietniu 2026 roku PIF ogłosił, że nie będzie dalej finansował LIV. We wrześniu liga złożyła w New Jersey wniosek o ochronę przed wierzycielami na podstawie rozdziału 11 i początkowo planowała ponowne uruchomienie działalności w 2027 roku z BC Partners Credit. BC Partners chciało przejąć kontrolę nad postępowaniem, ale na początku listopada wycofało się z finansowania w wysokości 300 milionów dolarów amerykańskich. Tym samym koncepcja „LIV 2.0” zakończyła się niepowodzeniem, a kilka dni później ogłoszono plan likwidacji.
Zgodnie z proponowanym, jeszcze nieostatecznym harmonogramem, w najbliższy piątek, 20 listopada, odbędzie się kontynuacja zgromadzenia wierzycieli. Na 24 listopada zaplanowano przesłuchanie w sprawie warunkowego zatwierdzenia oświadczenia informacyjnego. Ponadto 11 grudnia upływa ogólny termin zgłaszania wierzytelności, 21 grudnia ma zostać przedstawiony aneks do planu z nazwiskiem syndyka, a 28 grudnia upływa termin na oddanie głosów i zgłoszenie sprzeciwów. 7 stycznia 2027 r. sąd ma rozpatrzyć w ramach wspólnej rozprawy sprawę zatwierdzenia planu. W przypadku wierzytelności organów państwowych termin zgłaszania wierzytelności upływa 7 marca 2027 r.
20 Nov 2026
LIV Golf pozostawia po sobie milionowe długi, co wywiera presję na mniejsze firmy, które czekają na swoje pieniądze. (Zdjęcie: Imago / Icon Sportwire)