Golf d'Hardelot, Les Pins - Een tijdloze klassieker in het dennenbos

De regio Hauts-de-France wordt al lang door experts beschouwd als een eersteklas bestemming voor golftrips. Vooral de stad Hardelot valt op omdat er de pleinen zijn Les Dunes en Les Pins Twee architectonische hoogtepunten tegelijk. Les Dunes is het jongere gedeelte, maar het Les Pins-plein, ontworpen door Tom Simpson in 1931, straalt de onweerstaanbare charme uit van een eerbiedwaardige parkbaan in het ontwerp van de „Gouden Eeuw”.

Simpson creëerde hier een strategisch meesterwerk. Als je succesvol wilt zijn op het par 71-parcours, moet je de coureur vaker in de tas laten zitten ten gunste van een strijkijzer. Met een totale lengte tussen de 4.685 en 5.919 meter wordt al snel duidelijk dat precisie hier belangrijker is dan pure kracht. Ongebruikelijk voor het begin van de 20e eeuw bestaat de indeling uit twee lussen met negen holes die in brede bogen door het landschap lopen. Een yardageboek is hier verplicht, omdat de greens vaak verraderlijk gegolfd zijn.

Hier vind je nog veel meer spannende reisverslagen van de mooiste golfbanen ter wereld.

Front Nine: dennengeur en „monsterpars”

Vroege vogels worden beloond met de betoverende geur van pijnbomen, waardoor het lijkt alsof je door een park wandelt. Maar de idylle verloochent de uitdagingen. Na een matige par-5 aan de start wacht er al een „monster par 4” van maximaal 419 meter op baan 2, waarbij de fairway ook zwaar naar rechts hangt.

Een visueel hoogtepunt is de 5, een korte par-3, die met zijn groen ingebed in diepe bunkers sterk doet denken aan de beroemde 7e hole van Pebble Beach — behalve dat hier dichte bossen het kader vormen. De 7, ook een korte par 3 over een indrukwekkend bunkerlandschap, is ook een van de mooiste spoorwegen in het hele complex.

Back Nine: Tactiek tot aan de 18e green

De achterste negen vereisen uithoudingsvermogen en tactische vaardigheden. Met de 13 wacht de langste par 5 van de ronde op 521 meter, waarvoor drie precieze schoten nodig zijn. Vooral baan 15 is interessant, een hondenpoot aan de rechterkant, waar een groep bomen in het midden van de fairway het pad naar de green verdeelt — hier leiden veel paden naar de bestemming, op voorwaarde dat je de enorme bunkers vermijdt.

Eindelijk is het terug naar het clubhuis op 18. Vanaf aanzienlijk verhoogde tees moeten drie bunkers die over de fairway lopen overgespeeld worden om met het tweede schot de lange green te kunnen aanvallen.

Conclusie: geen ruimte voor „Hit and Hope”

De golfbaan van Les Pins is niet voor „hit and hope” golfers. De vaak smalle rijstroken en uitstekend geplaatste bunkers vragen om een duidelijke strategie. Iedereen die deze uitdaging aangaat, wordt beloond met hondvriendelijke faciliteiten van topkwaliteit en een gevarieerd ontwerp dat zelfs na meer dan 90 jaar niets aan relevantie heeft ingeboet.