Presidents Cup 2026: VS draait achterstand om en behaalt 11e overwinning op rij

Team USA heeft zondag met de grootste inhaalrace op de laatste dag in de geschiedenis van het toernooi de Presidents Cup 2026 in de Medinah Country Club gewonnen. De Amerikaanse selectie stond voor de laatste dag met 7,5-10,5 achter, won de individuele wedstrijden met een recorduitslag van 9,5-2,5 en draaide het toernooi zo nog om naar een 17-13. Het is de elfde Presidents Cup-overwinning op rij (14e titel in totaal) – het internationale team zag daarmee opnieuw de eerste titel op Amerikaanse bodem aan zich voorbijgaan.

Presidents Cup 2026: de uitslag van de laatste dag in Medinah

Het Internationale Team was zondag aan de dag begonnen met de beste uitgangspositie in zijn geschiedenis op Amerikaanse bodem: Na een 5-0-overwinning in de foursomes op vrijdag en nog meer punten op zaterdag stond de stand op 10,5-7,5 – de grootste voorsprong die een internationale selectie ooit na drie dagen bij een Presidents Cup had. Uit de twaalf singles had het team van aanvoerder Geoff Ogilvy nog maar vijf punten nodig om de titel te winnen. Team USA had daarentegen minstens acht van de twaalf punten nodig om de Cup terug te winnen.

Uiteindelijk draaide de Amerikaanse selectie de krachtsverhoudingen volledig om: ze won de singles met 9,5-2,5, de grootste overwinning op zondag in de geschiedenis van het toernooi, en overschreed ruimschoots de benodigde grens van 15,5 punten. Daarmee werd de reeks voortgezet die begon met de tot nu toe enige overwinning van het internationale team in 1998 in Royal Melbourne.

Het moment dat de Presidents Cup besliste

Het beslissende punt werd geleverd door een nieuwkomer: Jacob Bridgeman sloeg op de 18e green een korte Par-Putt en won zijn enkelwedstrijd tegen Min Woo Lee, een van de sterkste spelers van de Internationals deze week, met 1 up. Het was Bridgemans eerste punt tijdens zijn Presidents Cup-debuut – en tegelijkertijd het punt dat het Amerikaanse team boven de beslissende grens tilde.

Een andere nieuwkomer zorgde voor misschien wel de grootste verrassing van de dag. Jackson Koivun, wiens selectie vooraf voor discussie had gezorgd, versloeg met Si Woo Kim de best geplaatste speler van het internationale team. De 21-jarige won vijf van de laatste acht holes. „Ik heb hem vandaag in een lastige situatie gebracht, een heel lastige”, zei de Amerikaanse captain Brandt Snedeker na de overwinning op Koivun. „Dat was een geweldige match. Als we vandaag überhaupt een kans wilden maken, moest hij deze winnen.” Alle drie de Amerikaanse rookies – naast Bridgeman en Koivun ook Chris Gotterup, die duidelijk won van Christiaan Bezuidenhout – pakten zondag hun punt.

Morikawa, de veteranen en het keerpunt op hole 15.

De ruggengraat van de ommekeer werd gevormd door de ervaren spelers, van wie velen een jaar eerder bij de Ryder Cup nipt waren uitgeschakeld. Het kwartet bestaande uit Scottie Scheffler, Justin Thomas, Patrick Cantlay en Xander Schauffele stond in geen enkele wedstrijd achter – vier verwachte punten, vier behaalde punten. Cameron Young zette al vroeg de toon met zijn overwinning op de Japanse rookie Ryo Hisatsune.

Het duel tussen Collin Morikawa en Hideki Matsuyama werd het echte keerpunt. Op de 15e green stond Morikawa nog met 1 down achter, terwijl Matsuyama een Birdie-Putt van korte afstand voor zich had. Morikawa sloeg vervolgens zelf een Birdie-Putt van ongeveer negen meter, Matsuyama miste vanaf minder dan anderhalve meter – een dreigende achterstand van 2 down veranderde in een gelijkspel, dat Morikawa met een Par op de 18e omzette in een 1-up-overwinning. „Hole 15 was het beslissende moment. Dat is matchplay in één Set”, zei Morikawa na de ronde.

Scheffler en een moment van fair play

Voor misschien wel het meest opmerkelijke moment buiten de score om zorgde de nummer één van de wereldranglijst, Scottie Scheffler, in zijn wedstrijd tegen Nico Echavarria. Bij hole 14 riep een toeschouwer luid tussenbeide midden in de backswing van Echavarria, waarna de Colombiaan zijn afslag miste. Scheffler sprak de fan nog bij het touw aan en schonk zijn tegenstander vervolgens bij de green een Par-Putt. "Daar is gewoon geen plaats voor", zei Scheffler daarna. "Dat was eerlijk gezegd een grote afleiding." Echavarria prees het gebaar: „We hebben de nummer één van de wereldranglijst, en hij is een absolute heer. Ik had niet verwacht dat hij me die Par-Putt zou schenken.” Scheffler gaf zijn voorsprong niet meer uit handen en verbeterde zijn weekbalans naar 3:1.

Medinah en de erfenis van 2012 – deze keer andersom

De baan zelf had de recente geschiedenis eigenlijk tegen de Amerikanen laten spreken: tijdens de Ryder Cup 2012 had Europa in Medinah op de laatste dag een achterstand van 10:6 omgebogen en met 14,5:13,5 het „Wonder van Medinah“ volbracht. In 2026 verliep het patroon precies omgekeerd: dit keer was het het gastland, de Amerikaanse selectie, en niet het bezoekende team, dat de achterstand op de laatste dag wist weg te werken – en daar had Snedeker precies op gerekend. „Ik heb de jongens gisteravond gezegd: ik weet wat deze plek teweegbrengt. Ik heb al eens meegemaakt waar het andere team nu staat”, zei hij, verwijzend naar zijn eigen nederlaag als speler in 2012.

Snedekers ommekeer: van twijfel aan zichzelf tot winnende aanvoerder

Het succes is ook de persoonlijke ommekeer van de aanvoerder. Zaterdagavond sprak Snedeker nog openlijk over zijn eigen fouten bij de opstelling en de koppeling van de spelers. Na de overwinning klonk hij opgelucht: „Ik ben het beu om te horen dat deze jongens niet hecht samenwerken. Ik ben het beu om te horen dat we geen teamgolf kunnen spelen. De jongens hebben het hier juist bewezen.” De Amerikaanse assistent Jim Furyk, die in 2027 het Ryder Cup-team in Ierland zal leiden, vatte de dag als volgt samen: „Deze jongens hebben het tot een goed einde gebracht zoals ik dat nog nooit heb gezien.”

Vooruitblik: elfde overwinning op rij, volgend hoofdstuk nog open

Voor het Internationale Team blijft de eerste overwinning op Amerikaanse bodem – en pas de tweede titel ooit – nog steeds binnen bereik, ondanks de beste uitgangspositie in de geschiedenis voorafgaand aan een laatste dag van de Presidents Cup. Aanvoerder Geoff Ogilvy toonde zich tegelijkertijd teleurgesteld en trots: „Het was zo’n dag; het voelde een groot deel van de dag alsof we op het scherp van de snede stonden”, zei hij. „In de laatste uren begon het gewoon aan ons voorbij te glippen.” Voor de toekomst toonde hij zich strijdlustig: „We komen terug, en als we dit voor elkaar krijgen, dan wordt het echt goed.”

Voor veteraan Adam Scott, die nu twaalf Presidents Cups zonder titel heeft gespeeld, was zondag weer een leerzame ervaring: „De omstandigheden worden zeker steeds moeilijker om in te spelen, en deze keer was het zwaarder. Er zijn geen excuses, maar we moeten hiervan leren.” De volgende Presidents Cup vindt in 2028 plaats in Australië. Voor Team USA wordt de langste actieve reeks in het teamgolf ondertussen verlengd tot elf overwinningen op rij (14 titels in totaal).

De hoogtepunten van de Presidents Cup 2026 in de video